24 listopada 2005 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką rozpoczął dwudniową wizytę oficjalną na Ukrainie.

Wizyta polskiej Pary Prezydenckiej w Kijowie rozpoczęła się od ceremonii oficjalnego powitania przez Prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenkę z Małżonką  w Pałacu Marińskim.

Po ceremonii powitania Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski i Prezydent Ukrainy rozmawiali „w cztery oczy”, a następnie przewodniczyli rozmowom plenarnym obu delegacji.  

Po zakończeniu rozmów plenarnych Prezydent Ukrainy wręczył Prezydentowi RP Order Zasługi Pierwszego Stopnia, a polski Prezydent wręczył W. Juszczence Nagrodę Orła Jana Karskiego.

Wieczorem Prezydent RP z Małżonką wziął udział w obiedzie oficjalny wydanym  przez Prezydenta Ukrainy.

Podczas obiadu Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski wygłosił toast.

Szanowny Panie Prezydencie Ukrainy! Szanowni Państwo!

To dla mnie wielka radość i satysfakcja gościć po raz kolejny w Kijowie. Serdecznie dziękuję, Panie Prezydencie, za zaproszenie i ciepłe przyjęcie. Dziękuję za miłe słowa o Polsce i przyjaznych więziach łączących nasze kraje.

To, czego razem dokonały Polska i Ukraina w ostatnich kilkunastu latach, ma wymiar historyczny. Mało jest w Europie równie spektakularnych sukcesów. Niepodległa Polska i niepodległa Ukraina przerzuciły mosty ponad cierniami przeszłości, dały przykład pojednania, dobrosąsiedzkiej współpracy i partnerstwa. Mamy ogromny udział w tym, że Europa uchodzi w świecie za wzorzec przezwyciężania podziałów i otwartości. Polacy i Ukraińcy zmierzają razem w pomyślną przyszłość.

Szanowni Państwo!

Wracamy dziś pamięcią do wielkich wydarzeń sprzed roku, które nie tylko odmieniły oblicze Ukrainy, ale znacząco zapisały się w historii Europy i świata. 22 listopada 2004 roku na kijowskim Majdanie Niepodległości zebrały się tłumy pragnące bronić demokracji, wolności, prawdy i godności narodu. „Pomarańczowa Rewolucja” była wielką manifestacją przebudzonego społeczeństwa obywatelskiego. Odniosła wspaniałe zwycięstwo. Wprowadziła Ukrainę na nową drogę, z której nikt nie jest już w stanie zawrócić Waszego dumnego, wolnego narodu.

Wydarzenia jesieni 2004 roku były nie tylko spektakularnym sukcesem ideałów wolnościowych. Była to również wielka lekcja demokracji. Mimo napięcia i emocji, towarzyszących wyborom prezydenckim; mimo obaw, że sytuacja może się wymknąć spod kontroli, Ukraińcy wykazali się ogromną dojrzałością obywatelską i odpowiedzialnością.

Poczytuję sobie za zaszczyt, że w tych historycznych dniach zostałem zaproszony przez wszystkie siły polityczne na Ukrainie w roli mediatora i razem z Prezydentem Litwy, przedstawicielem Unii Europejskiej oraz reprezentantem Rosji mogłem się przyczynić do rozwiązania kryzysu. Chcę Wam powiedzieć, Ukraińscy Przyjaciele, że te przeżycia, te wspólne dokonania zawsze będę wspominał jako jedne z najważniejszych wydarzeń w mojej politycznej biografii i w moim życiu.

Szanowni Państwo!

Wolność, równość, braterstwo – to hasło wyrasta z pnia demokratycznej tradycji europejskiej. Nie jest zatem zbiegiem okoliczności, że wkrótce po sukcesie „Pomarańczowej Rewolucji” mocno zabrzmiało pytanie o miejsce niepodległej, demokratycznej Ukrainy w Europie. Wasz kraj dysponuje wielkim potencjałem, odgrywa niezwykle istotną rolę w architekturze bezpieczeństwa i stabilności na naszym kontynencie. Znakomitym tego świadectwem jest udział Ukrainy w misji stabilizacyjnej w Iraku oraz zaangażowanie w rozwiązanie konfliktu w Naddniestrzu i złożone w tej sprawie bardzo konstruktywne propozycje. Jednocząca się Europa nie odpowie w pełni na wyzwania naszego czasu, jeśli Waszemu krajowi nie zostanie przejrzyście zakreślona perspektywa europejskiej integracji.

Panie i Panowie!

„Pomarańczowa Rewolucja” otworzyła również nowy rozdział w stosunkach polsko-ukraińskich. Pozwoliła obu społeczeństwom lepiej się poznać, dała nowy impuls do rozwoju współpracy gospodarczej, kulturalnej i naukowej. Stworzyła jeszcze lepszy grunt dla rozwiązywania trudnych spraw, wynikających z bolesnych wątków polsko-ukraińskiej historii.

Szczególną wdzięczność dla Pana Prezydenta Wiktora Juszczenki odczuwam za jego osobisty wkład w uwieńczenie prac związanych z otwarciem Cmentarza Orląt Lwowskich. Wielkie znaczenie dla budowania zaufania i otwartości między naszymi narodami miały również wcześniejsze polsko-ukraińskie dokonania – wspólne upamiętnienie ofiar tragicznych wydarzeń na Wołyniu oraz potępienie przemocy i stosowania zasady odpowiedzialności zbiorowej podczas niesławnej Akcji „Wisła”. Proces pojednania, poszukiwania głębszego rozumienia tych fragmentów naszej historii, które ciągle jeszcze pozostają bolesne i kontrowersyjne – musi być kontynuowany. Na ziemi polskiej i na ziemi ukraińskiej. Pamięć, nawet zraniona i boleśnie wrażliwa, jest zawsze lepsza od ignorancji i nieprawdy. Także i na tej drodze wypełniamy europejskie aspiracje naszych narodów.

Szanowny Panie Prezydencie!

Ukraina i jej sprawy zawsze były bliskie memu sercu. Za jeden z priorytetów mojej dziesięcioletniej prezydentury niezmiennie uważałem zbudowanie bliskich, partnerskich więzi między Polską a Ukrainą, które przesądzać będą o miejscu i pozycji obu państw w Europie i na świecie. Takich, które byłyby odpowiedzią wobec nauk trudnej historii. Z ogromną dumą i satysfakcją stwierdzam, że to wspólne dzieło Polaków i Ukraińców wspaniale rozkwita.

W wielkim stopniu jest to również Pańska osobista zasługa, Panie Prezydencie! Jest Pan symbolem tej Ukrainy, która rozbudziła w sercach Polaków najcieplejsze uczucia życzliwości, poparcia i solidarności. Tej Ukrainy, która zwróciła na siebie oczy całej Europy i świata. Chcę Panu serdecznie podziękować za wszystkie wspaniałe owoce naszej współpracy, za Pański wybitny wkład w rozwijanie więzi polsko-ukraińskich. Na Pańskie ręce pragnę również złożyć wyrazy wielkiej wdzięczności i uznania tym wszystkim Ukraińcom, którzy od wielu lat budują mosty pojednania, partnerstwa i przyjaźni między naszymi narodami.

Wznoszę toast:

- za zdrowie i pomyślność Pana Prezydenta Wiktora Juszczenki, Prezydenta Ukrainy, konsekwentnego rzecznika jej zbliżenia z narodami Europy,

- za serdeczne więzi polsko-ukraińskie, za jak najbliższą współpracę między naszymi krajami,

- za spełnienie nadziei i aspiracji społeczeństwa ukraińskiego!