8 listopada 2005 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką rozpoczął dwudniową wizytę pożegnalną w Wielkiej Brytanii.

Wizyta rozpoczęła się od  spotkania Prezydenta RP z Premierem Wielkiej Brytanii Tony Blairem na Downing Street.

Podczas spotkania obaj politycy rozmawiali o polsko – brytyjskich stosunkach dwustronnych oraz o sytuacji w Unii Europejskiej i na świecie. Prezydent RP podziękował za zaproszenie do Londynu oraz podkreślił, że ta wizyta jest zwieńczeniem jego dziesięciu lat osobistych wysiłków na rzecz polsko – brytyjskiej współpracy. W tym czasie Polska uzyskała członkostwo w NATO, a nasze relacje osiągnęły charakter sojuszniczy. Jednocześnie Prezydent RP podziękował Panu Premierowi za szczególnie życzliwy stosunek do Polski i Polaków oraz zaapelował o dalsze zainteresowanie naszym krajem. Na prośbę Premiera Blaira Prezydent RP przedstawił swoją ocenę sytuacji politycznej i gospodarczej Polski. Zapewnił o niezmiennym kursie polskiej polityki zagranicznej zorientowanej na umacnianie polskiej pozycji w Unii Europejskiej i w NATO. Zarekomendował współpracę z nowymi władzami RP wyrażając nadzieję na rychłe spotkanie Premiera Blaira z nowym polskim premierem. W dalszej części rozmowy obaj politycy ocenili nieformalne posiedzenie Rady Europejskiej w Hampton Court. Prezydent RP podziękował prezydencji brytyjskiej za istotne zaangażowanie w osiągnięcie porozumienia w sprawie Nowej Perspektywy Finansowej UE. Zaznaczył, że Polsce zależy na jak najszybszym wprowadzeniu kompromisu w gronie dwudziestki piątki, ponieważ obecna sytuacja przyczynia się do ograniczenia funduszy dostępnych dla Polski, dla inwestycji w rozwój polskiej infrastruktury i obszarów wiejskich. Prezydent RP pogratulował Wielkiej Brytanii sukcesu doprowadzenia do rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Turcją i Chorwacją. Kolejnym tematem rozmowy była sytuacja w Europie, w tym ostatnie wydarzenia we Francji oraz sytuacja polityczna w Niemczech. Omówione zostały również perspektywy stabilizacji sytuacji w Iraku oraz przyszłość międzynarodowej misji stabilizacyjnej w tym kraju. Prezydent RP podkreślił, że Polska jako odpowiedzialny partner i sojusznik wywiązuje się ze zobowiązań wynikających z rezolucji ONZ, decyzji NATO oraz umów dwustronnych, o przyszłości polskiego zaangażowania w misję stabilizacyjna w Iraku  decydował będzie jednak nowy rząd oraz nowy prezydent RP.

Następnie Prezydent RP uczestniczył w spotkaniu z Polonią brytyjską w Ambasadzie RP w Londynie.

Podczas spotkania prezydent Aleksander Kwaśniewski wręczył  odznaczenia państwowe zasłużonym przedstawicielom Polonii Brytyjskiej.

Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

• Kazimierz Móchliński
• Jerzy Kulczyki

Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:

• Aleksandra Kulczyka
• Eugenia Maresh

Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczony został:

• Ryszard Chmielowiec

Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP

• Moshe Kantor

W godzinach popołudniowych Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski, w Prudential plc, wziął udział w spotkaniu poświęconym projektowi budowy Muzeum Historii Żydów w Polskich.

W wystąpieniu skierowanym do uczestników spotkania prezydent Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in:

Serdecznie witam wszystkich uczestników naszego spotkania. Pragnę wyrazić wdzięczność jego organizatorom – firmie ubezpieczeniowej Prudential, Fundacji „Przezorność” i Stowarzyszeniu Przyjaciół Muzeum Historii Żydów Polskich w Wielkiej Brytanii. Bardzo jestem rad, że dzięki Państwa inicjatywie mogę dziś osobiście zapoznać z tym bezprecedensowym projektem obecnych wśród nas przedstawicieli rządu Zjednoczonego Królestwa, ambasadorów, reprezentantów brytyjskich firm działających w Polsce, członków społeczności żydowskiej, historyków, ludzi kultury. Muzeum w Warszawie to wielkie przedsięwzięcie, które udokumentuje blisko tysiącletnią obecność Żydów w mojej Ojczyźnie, w naszej wspólnej Ojczyźnie.

Dziś, po ponad pół wieku, jaki dzieli nas od mrocznych lat wojny i okupacji, pragniemy nie tylko pamiętać, nie tylko składać hołd ofiarom, lecz także budować nowe więzi łączące nasze narody. Przybywający do Polski Żydzi, zwłaszcza młodzi, coraz częściej odwiedzają zarówno miejsca martyrologii, jak i miasta oraz miasteczka, w których przed wiekami czy dekadami mieszkali ich dziadowie i pradziadowie. Szukają namacalnych świadectw żywej obecności przodków, pragną poznać ów mikroświat, w którym żyli. Ale przecież i Polacy, zwłaszcza ci młodzi, okazują coraz większe zaciekawienie wrośniętą w naszą historię żydowską kulturą, żydowskimi dziejami i obyczajami.

Bardzo cenne jest to wzajemne zainteresowanie. Jestem zdania, że trzeba zrobić wszystko, by ono wciąż rosło – w imię wzajemnego zrozumienia i zbliżenia. Idea budowy Muzeum znakomicie wychodzi naprzeciw owej obopólnej potrzebie, dlatego z ogromną satysfakcją objąłem nad tym projektem Honorowy Patronat Prezydenta Rzeczypospolitej. Dwa miesiące temu, podczas spotkania z donatorami Muzeum Historii Żydów Polskich w San Francisco mówiłem, a dziś chętnie to powtórzę, że chcemy wznieść obiekt, w którym tragedii Holocaustu poświęcimy poczesną, należną część prezentacji. Ale jako naród, który niejeden raz w dziejach na nowo zrywał się do życia, chcemy też przekazać całemu światu naszą głęboką wiarę w zwycięstwo życia!

Szanowne Panie, Szanowni Panowie!

We wspaniale zaprojektowanym przez fińskich architektów Muzeum Historii Żydów Polskich pragniemy przywrócić pamięć o żydowskim świecie. O polsko-żydowskim świecie. Będzie to swoista, jedyna w swoim rodzaju wędrówka śladami wielu pokoleń Żydów, którzy żyli między nami. Do aranżacji wystawy i prezentacji eksponatów wykorzystane zostaną najnowocześniejsze techniki multimedialne. Chcemy za ich pomocą upamiętnić wielkich przywódców religijnych, takich jak Bal Szem Tow czy Mordechaj Alter, przywódców politycznych Bundu i wielu innych partii żydowskich, ojców założycieli Izraela, Dawida ben Guriona, Menachema Begina czy też mojego przyjaciela Szimona Peresa, który jest przewodniczącym Międzynarodowego Komitetu Honorowego budowy Muzeum.

Zamierzamy przywrócić obraz ubogich sztetlów i fabrykanckich pałaców, przywołać pamięć postaci polskich patriotów: pułkownika Berka Joselewicza poległego za Polskę w boju z Austriakami i bohaterskich żydowskich żołnierzy walczących w polskiej armii na stokach Monte Cassino. Przypomnimy teatr Estery Racheli Kamińskiej, dorobek wielkiego pianisty Artura Rubinsteina i wspaniałą twórczość literacką laureata nagrody Nobla, Isaaca Bashevisa Singera – Żydów wywodzących się z Polski, bez których trudno wyobrazić sobie i polską, i światową kulturę.

Z pewnością nie zabraknie w tym szczególnym panteonie tak dobrze znanych zwłaszcza tu, na Wyspach Brytyjskich, postaci, jak fenomenalny artysta Feliks Topolski, słynny poeta Marian Hemar czy wspaniały wydawca Mieczysław Grydzewski – że wspomnę tylko trzy nazwiska, choć ich lista jest przecież niepomiernie dłuższa.

Szanowni Państwo!

Inicjatywa Polski budzi w świecie wielkie zainteresowanie. Rozmawiałem o Muzeum z prezydentem Mosze Kacawem, premierem Arielem Szaronem, przywódcami Żydów amerykańskich i europejskich i od każdego z nich słyszałem słowa zachęty, za którymi płynęło konkretne wspomożenie. Co ważne – idea spotyka się z równie żywym odbiorem w Izraelu i skupiskach żydowskich w USA, jak i w wielu krajach naszego kontynentu, że wspomnę o Niemczech czy Szwecji. To bardzo krzepiące, bo przecież Muzeum powinno służyć nie tylko Żydom i Polakom, lecz także nowej Europie, która jest naszym wspólnym domem. Domem, gdzie nie może być miejsca dla ksenofobii, rasizmu i antysemityzmu.

Bardzo jestem rad, że i społeczność Wielkiej Brytanii – państwa, które właśnie sprawuje przewodnictwo w Unii Europejskiej – chce odegrać znaczącą rolę w powstaniu tej placówki. Pragnę w tym miejscu przekazać słowa serdecznych podziękowań brytyjskiemu komitetowi wsparcia projektu, gronu, w skład którego wchodzą m.in. były ambasador brytyjski w Polsce Sir Stephen Barrett, przewodniczący organizacji osób ocalonych z Holocaustu Ben Helfgott, a także Państwo Shannie Ross, Jan Chodakowski, The Lady Levene i profesor Zbigniew Pełczyński.

Być może nie wszyscy tu obecni wiedzą, że komitet bardzo skutecznie zabiega o fundusze właśnie na ową nowoczesną ekspozycję w Muzeum Historii Polskich Żydów. Będzie ona dziełem Event Communications Ltd. To firma – jedna z najlepszych w Europie – która specjalizuje się w projektowaniu wystaw stałych dla narracyjno-edukacyjnych placówek muzealnych. Rozpoczęcie przez nią prac nad projektem dla Warszawy było możliwe dzięki środkom pozyskanym od Hanadiv Charitable Trust i od Polonia Aid Foundation Trust. Serdecznie dziękuję obu instytucjom za ich szlachetny gest.

Wiem, że w tym oto szacownym gronie, które widzę przed sobą, znajdują się również potencjalni, kolejni donatorzy budowy tej niezwykłej – pierwszej w Europie Środkowej i Wschodniej – placówki. Gorąco zachęcam do wsparcia tego unikatowego przedsięwzięcia.

Last but not least – pragnę z całego serca raz jeszcze podziękować gospodarzom wieczoru, w szczególności zaś prezesowi Prudential, panu Markowi Tuckerowi. Tym razem jednak nie tylko za gościnę i zorganizowanie naszego spotkania, lecz także – za hojność. Myślę o pomocy, jaką projekt Muzeum otrzymał ze strony – założonej przez Prudential – Fundacji „Przezorność”. Pomocy, dzięki której można było kontynuować prace badawcze, historyczne, a także przygotować zasady międzynarodowego konkursu architektonicznego. Bardzo jestem rad słysząc, że spośród licznych programów finansowanych przez fundację najważniejszy jest właśnie ten, który służy powstaniu Muzeum. Raz jeszcze bardzo gorąco dziękuję!

Szanowni Państwo!

Bardzo chcielibyśmy, aby Muzeum Historii Żydów Polskich stało się ważnym centrum informacyjnym i edukacyjnym dla młodzieży z całego świata – również z Wielkiej Brytanii. By wypełniało lukę w pamięci pokoleń – coraz dotkliwiej odczuwaną, jak już wspomniałem, nie tylko w Polsce. By jak najlepiej służyło sprawie zbliżenia Polaków i Żydów, a także szerzej – zbliżania różnych narodów. A jednocześnie – aby w części poświęconej wielkiej tragedii Holocaustu było wymownym wyrazem przestrogi przed niszczącą siłą zła, nienawiści, ksenofobii.

Jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, za którego kadencji zaczęła się materializować ta wspaniała idea – już dziś zapraszam wszystkich Państwa do odwiedzin Muzeum. Myślę, że wiele z obecnych tu osób przybędzie wręcz na jego otwarcie w 2009 roku. Zatem – do zobaczenia za cztery lata w Warszawie! Do zobaczenia w Muzeum Historii Żydów Polskich, w którego powstanie wnoszą Państwo tak znaczący wkład!

9 listopada br, w drugim dniu wizyty, Prezydent RP wraz  z Małżonką, zostanie przyjęty na audiencji pożegnalnej przez JKM Elżbietę II.