Podczas spotkania Prezydent Aleksander Kwaśniewski podziękował Polonii za wsparcie udzielone Polsce „ na drodze ku niepodległości, a potem - do NATO. Dobrze wiemy, że bez Waszych patriotycznych uczuć i uczynków nie byłoby wolnej Polski” – podkreślił prezydent Aleksander Kwaśniewski.
Polski prezydent zaapelował do przedstawicieli Polonii o zacieśnienie naszych kontaktów. Zachęcał również do rozszerzenia wymiany młodzieżowej miedzy Polską i środowiskami polonijnymi, a także do odwiedzenia naszej Ojczyzny – „ przyjeżdżajcie, zobaczcie na własne oczy, jak szybko nasz kraj się zmienia i unowocześnia. Zachęcajcie do tych podróży także Waszych amerykańskich przyjaciół” – powiedział Aleksander Kwaśniewski.
Po spotkaniu z Polonią, na zaproszenie burmistrza San Francisco, polska delegacja z Prezydentem RP wzięła udział w „ ceremonii żałobnej ku czci ofiar zamachów terrorystycznych z 11 września 2001 roku w kościele św. Moniki.
Po zakończeniu mszy prezydent Aleksander Kwaśniewski powiedział polskim dziennikarzom min. :przed chwilą tu San Francisco mieliśmy okazję złożyć hołd ofiarom, tym, którzy ratowali ludzi tamtego pamiętnego dnia 11 września sprzed 4 laty. Ta nasza dzisiejsza obecność to jest solidarność z ofiarami, solidarność z ratownikami i solidarność ze wszystkimi ludźmi, którzy walczą z terroryzmem, walczą ze złem i z nieszczęściami, które mogą przyjść z różnej strony. To, co dzieje sie na południu Ameryki, skutki huraganów w Luizjanie. To wszystko pokazuje raz jeszcze jak ważna jest solidarność ludzi, jak ważne jest to, byśmy działali wspólnie, jak ważna jest solidarność międzynarodowa. Jak bardzo to słowo jest aktualne. Myślę, ze każdy dzień udowadnia, ze nic z idei solidarosci nie zestarzało się. Jeżeli chcemy poradzić sobie z kłopotami współczesnego świata musimy być solidarni.
Wieczorem Prezydent RP z Małżonką uczestniczył w spotkaniu z przedstawicielami Hoover Institution, a także w obiedzie wydanym przez Prezesa Taube Foundation for Jewish Life and Culture.
Toast Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego na obiedzie z donatoramiMuzeum Historii Żydów Polskich, San Francisco
SzanownyPanie Taube!
Panie!Panowie! Drodzy Przyjaciele!
Chciałbymserdecznie powitać uczestników dzisiejszego spotkania i szczególną wdzięcznośćwyrazić jego gospodarzowi, panu Tadowi Taubemu. Będąc krakowianinem zurodzenia, a dziś kalifornijskim przedsiębiorcą i mecenasem, pan Taube jestpostacią bardzo zasłużoną dla sprawy kształtowania stosunków polsko-żydowskich,głęboko zaangażowaną w odrodzenie i rozwój kultury żydowskiej w Polsce. PanTaube zechciał nas tu wszystkich zebrać w ważnym i pożytecznym celu. Zgodnie zzamysłem Szanownego Gospodarza, przybycie każdego z gości na dzisiejszy obiadjest deklaracją wsparcia bardzo ważnej i powszechnie oczekiwanej inicjatywyzbudowania w Warszawie Muzeum Historii Żydów Polskich. Za tę cenną gotowośćprzyjmijcie Państwo moje najszczersze podziękowania.
SzanowniPaństwo!
Polska, krajw którym do 1939 roku mieszkała najliczniejsza w Europie społeczność żydowska,przechowuje bolesną pamięć o zagładzie tego narodu dokonanej przez niemieckichnazistów na naszej podbitej ziemi. W wielu formach Polacy starają sięupamiętnić to straszliwe doświadczenia, dać wyraz naszej żałoby i współczucia.Miejsca pamięci dramatu narodu żydowskiego są u nas szczególnie staranniepielęgnowane. Ale jest zjawiskiem niezwykłym, że we współczesnej Polsce rośniezaciekawienie minionym światem polskich Żydów. Ich dziejami i obyczajami.Bogatą kulturą, wrośniętą w naszą historię i jakże długo rozwijającą sięwłaśnie wśród nas.
Każdy kto znaobecną Polskę dostrzeże bez trudu, że Polacy, przyjąwszy wielkie moralnezobowiązanie nieprzemijającej pamięci o zbrodni Holocaustu, dziś dodają doniego inne jeszcze przyrzeczenie – obiecują sobie i światu ocalić odzapomnienia obraz minionego życia Żydów w naszym kraju. Pragną pamiętać, żebyli wśród nas. Ze swoją tradycją i filozofią. Literaturą i religią. Wiele odnas brali i równie wiele dawali nam od siebie. Żyli pełnią życia. Byli omiedzę, przez płot, od prawie tysiąca lat. I nagle zniknęli. Ale my nie chcemy,by pamięć tamtego świata zaginęła. Chcemy wznieść Muzeum Historii ŻydówPolskich, w którym tragedii holokaustu poświęcimy poczesną, należną częśćprezentacji. Ale jako naród, który niejeden raz w dziejach na nowo zrywał siędo życia, chcemy – czcząc pamięć tych, którzy zginęli, i chyląc czoła przedtymi, którzy przetrwali tę najstraszniejszą kaźnię, przekazać całemu światunaszą wiarę w zwycięstwo życia!
Muzeum HistoriiŻydów Polskich, nad którego projektem i budową objąłem patronat PrezydentaRzeczypospolitej, będzie przywracało pamięć żydowskiego świata w Polsce. Będzieopowieścią o długiej, twórczej i bogatej obecności wielu pokoleń Żydów międzynami. Ożywimy miniony świat cadyków z Góry Kalwarii, ubogich sztetlów ifabrykanckich pałaców. XV-wiecznej jesziwy i XX-wiecznych kawiarni literackich.Przypomnimy patriotów polskich: bohaterskiego pułkownika Berka Joselewiczapoległego za Polskę w boju z Austriakami i żydowskich żołnierzy spod MonteCassino. Przypomnimy teatr Ester Rachel Kamińskiej i wielkiego pianistę ArturaRubinsteina, który Mazurkiem Dąbrowskiego protestował przeciw niesprawiedliwejnieobecności Polski – założycielki ONZ, na koncercie w Operze w San Franciscouświetniającym powstanie tej organizacji. Przypomnimy, że bez wielu Żydówpochodzących z Polski, trudno wyobrazić sobie i polską, i światową kulturę. Tuurodzili się laureaci nagrody Nobla: Albert Michelson i Isaac Beshevis Singer,przemysłowcy André Citröen i Max Factor, badacz witamin i twórca ich nazwy Kazimierz Funk oraz twórca potęgi HollywooduSamuel Goldwyn. Stąd pochodził współtwórca państwa Izrael Dawid Ben Gurion orazpremier tego państwa, laureat Pokojowej Nagrody Nobla Menachem Begin.
Od ponadpółwiecza złowrogi cień holokaustu przykrywa długie dzieje wspólnej historiiPolaków i Żydów. A przecież wiele działo się przedtem i potem. Nie będziemyunikać spraw trudnych. Nie zapomnimy niechlubnych wydarzeń. Chcemy by rzetelnawiedza o przeszłości posłużyła dobrej, polsko-żydowskiej przyszłości. Chcemy,by Muzeum, nowoczesne, porywająco zaprojektowane przez fińskich architektów,było centrum informacyjnym i szkoleniowym. By edukowało, wypełniając lukę wpamięci pokoleń, dziś już, nie tylko w Polsce, dotkliwie odczuwaną.
Pragnęwznieść toast:
- za zdrowiei pomyślność Gospodarza, Pana Tada Taube
- zapowodzenie projektu budowy Muzeum Historii Żydów Polskich
- zapolsko-żydowskie pojednanie i przyjaźń oraz wszechstronną współpracę Polski iStanów Zjednoczonych Ameryki
Najnowsze
Najpopularniejsze
