Uczestnicy inauguracji
Kongresu Inicjatyw Europy Wschodniej
w Lublinie
Szanowni Państwo,
Pozdrawiam serdecznie organizatorów i uczestników Kongresu Inicjatyw Europy Wschodniej. Gratuluję tego cennego przedsięwzięcia władzom Lublina i województwa lubelskiego oraz polskiemu biuru Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP).
Dzieje integracji europejskiej dostarczają licznych przykładów sukcesów będących owocem współpracy podejmowanej przez regiony nadgraniczne. W państwach Europy Zachodniej regiony te należą często do najbardziej prężnych. Podobny sukces powinien dzisiaj stać się udziałem regionów wschodniej części naszego kontynentu. Problemy i wyzwania nie zatrzymują się bowiem na granicach. Dlatego też ich najskuteczniejsze rozwiązania mają charakter ponadregionalny i transgraniczny. W takich ramach realizować można inicjatywy zaprojektowane z większym rozmachem i przynoszące długofalowe korzyści. Nadgranicze regiony stanowią przy tym swoiste laboratorium współpracy między całymi państwami.
Tak jest w przypadku Partnerstwa Wschodniego – projektu, który stając się częścią europejskiej polityki sąsiedztwa, wypełnia swoje założenia konkretną, praktyczną treścią transgranicznego współdziałania. Jestem przekonany, że lubelski Kongres może w tym względzie przynieść wiele inspirujących impulsów.
Uznanie budzi bogaty program spotkania, podczas którego poruszane będą tak istotne kwestie, jak współpraca w dziedzinie nauki i kultury, rozwój społeczeństwa obywatelskiego w krajach Europy Wschodniej czy możliwość dzielenia się doświadczeniami zdobytymi w procesach transformacji gospodarczej i ustrojowej. W ramach obrad znajdą Państwo czas na refleksję nad dotychczasowym dorobkiem Partnerstwa Wschodniego oraz nad miejscem naszej części kontynentu w wizjach rozwoju Europy. Dowodzi to, że potrafią Państwo umieścić lokalną współpracę w szerokiej, europejskiej perspektywie.
Cieszę się, że z inicjatywą zorganizowania Kongresu oraz powołania Centrum Kompetencji Wschodnich występuje właśnie Lublin – miasto, które zarówno z geograficznych, jak i historycznych powodów jest predestynowane do odgrywania integracyjnej roli w tej części Europy. To przecież właśnie na Zamku Lubelskim zawarta została w 1569 roku unia polsko-litewska, stanowiącą pionierską próbę zbudowania ponadnarodowej struktury współdziałania, zachowującej jednakże autonomię uczestników. Możemy być z tych federacyjnych, prawdziwie europejskich tradycji dumni. Ta duma znajduje najlepszy wyraz właśnie w angażowaniu się we współczesne działania służące transgranicznej współpracy. Ta bowiem zbliża do siebie społeczeństwa, uczy wzajemnego szacunku i zaufania, a zarazem otwiera nowe perspektywy rozwoju.
Wierzę, że odbywający się po raz pierwszy Kongres znajdzie w przyszłości kontynuację i przyczyni się do znaczącego wzbogacenia inicjatyw realizowanych w ramach współpracy Polski z krajami Europy Wschodniej. Życzę Państwu owocnych obrad i ciekawych, inspirujących debat.