Organizatorzy i Uczestnicy uroczystości
zapalenia Znicza Miłości Ojczyzny
w Wierszach w Puszczy Kampinoskiej

Czcigodni Weterani!
Panie i Panowie!

Przesyłam serdeczne pozdrowienia wszystkim przybyłym do Wierszy na uroczystość zapalenia Znicza Miłości Ojczyzny. Cieszę się, że tradycyjnie już kombatanci Grupy Kampinos razem z mieszkańcami gminy Czosnów oddają wspólnie cześć pamięci żołnierzy Armii Krajowej, którzy w tamtych dramatycznych dniach Akcji „Burza” i Powstania Warszawskiego walczyli o wolność naszej Ojczyzny i narodu.

W kraju okupowanym przez hitlerowską Trzecią Rzeszę Niemiecką stanowiła Rzeczpospolita Kampinoska prawdziwą ostoję polskich nadziei, zapowiedź przyszłego zwycięstwa i odzyskania niepodległości. Stacjonujące tutaj znaczne siły wojskowe wywodziły się z różnych oddziałów; znalazło się wśród nich nawet Zgrupowanie Stołpeckie, przybyłe z Okręgu Nowogródzkiego po walkach w Puszczy Nalibockiej i oswobadzaniu Wilna w Operacji „Ostra Brama”. W godzinie „W” wszyscy oni stanęli w pełnej mobilizacji, gotowi ruszyć ze wsparciem dla stolicy, która rozpoczęła swój heroiczny bój. Sierpniowe zmagania o lotnisko bielańskie i natarcie na Dworzec Gdański w celu połączenia powstańczego Żoliborza ze Starym Miastem pomimo ostatecznego ich niepowodzenia dowiodły wysokiego morale i wartości bojowej wojska Polski Podziemnej. Ostatnia zaś bitwa, stoczona 29 września 1944 roku pod Jaktorowem, zapisała się w księdze chwały oręża polskiego jako największe partyzanckie starcie zbrojne na Mazowszu i jedno z najcięższych w całych dziejach akowskiej konspiracji.

Niech zatem dzisiejsza uroczystość będzie wyrazem hołdu. Hołdu, jaki my, współcześni, obywatele suwerennej Trzeciej Rzeczypospolitej, składamy męstwu naszych przodków – niezłomnym synom Polski, którzy nie wahali się zaryzykować najwyższej ceny własnego życia, dając świadectwo wierności Ojczyźnie i żołnierskiej przysiędze.

Chwała bohaterom! Cześć ich pamięci!