Organizatorzy i Uczestnicy

uroczystości otwarcia wystawy

„Kajetan Kraszewski – literat z Romanowa”

uświetniającej obchody

50-lecia Muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego

w Romanowie

Szanowna Pani Kustosz!

Drodzy Państwo!

Rok 2012 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ogłosił Rokiem Józefa Ignacego Kraszewskiego. Wszechstronność zainteresowań i pasji urodzonego przed dwustu laty pisarza, jego gorące oddanie sprawie polskiej oraz spuścizna literacka – znana i ceniona również za granicą, sytuująca Bolesławitę w gronie najważniejszych powieściopisarzy polskich – budzą nieustanny podziw, zachęcają do refleksji, motywują do wysiłku, aby ocalić je od zapomnienia.

Życie i twórczość tego wielkiego miłośnika dziejów Polski i mistrza powieści historycznej dzisiaj same są przedmiotem badań historyków i literaturoznawców, a pamiątki po autorze Starej baśni są pieczołowicie przechowywane w placówkach takich, jak romanowskie muzeum – w rodzinnym dworze, w którym rozpoczęła się formacja intelektualna i patriotyczna pisarza.

To właśnie tutaj zrodziło się przywiązanie Kraszewskiego do polskiej prowincji, do tradycji ziemiańskich, powstańczych, narodowych, do ojczystego krajobrazu, historii i języka. Choć nie było to uczucie bezkrytyczne, owocowało wielkim zaangażowaniem na rzecz odrodzenia Polski wolnej, dumnej i silnej. Dlatego też, mimo sukcesu artystycznego i materialnego, Kraszewski nie przestawał angażować się w działalność gospodarczą, w okupioną więzieniem działalność polityczną, społeczno-samorządową, naukową i charytatywną.

Przede wszystkim jednak przypominał milionom rodaków jak fascynująca i bogata, jak inspirująca i pouczająca jest historia naszej Ojczyzny.

Ze szczególnym uznaniem i wdzięcznością myślę o wszystkich, którzy popularyzują wiedzę o tym arcypolskim pisarzu oraz jego dziełach. Na tym polu wiele zasług położyło Muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego w Romanowie. Staraniem jego pracowników odtworzony został klimat oazy polskości, w którym pisarz wzrastał i któremu tak wiele zawdzięczał. Zabytkowe dwór i kaplica, ekspozycja stała ukazująca iście renesansowe zainteresowania i uzdolnienia Kraszewskiego, a także interesujące wystawy czasowe czynią postać pisarza bliższą, ukazują go jako artystę i jako człowieka. Cieszę się, że przed dwoma laty także i mnie dane było powiększyć romanowskie zbiory. Jestem przekonany, że przekazane wówczas pamiątki związane z bratem Józefa Ignacego, Kajetanem, oraz spowinowaconym z moimi przodkami Mieczysławem Kraszewskim, znajdują się obecnie we właściwym miejscu, w dostępnym dla wszystkich muzealnym skarbcu. Mam nadzieję, że i ja będę mógł odwiedzić Muzeum jeszcze w tym roku.

Życzę Państwu, aby otwierana ekspozycja poświęcona Kajetanowi Kraszewskiemu zgromadziła jak najliczniejsze grono zwiedzających oraz by umocniła renomę tej zasłużonej placówki jako jednego z ważniejszych punktów na kulturalnej mapie ziemi bialskiej. Proszę przyjąć wyrazy szacunku i serdeczne pozdrowienia.