Dyrekcja i Zespół

Teatru im. Stanisława Ignacego Witkiewicza

w Zakopanem

Organizatorzy i Uczestnicy

Uroczystości otwarcia

Dużej Sceny – Sceny Witkacego

Szanowni Państwo!

Otwarcie Sceny Witkacego jest dziś wydarzeniem oficjalnym, a „Rewitalizacja w Zakopanem”, wielkim przedsięwzięciem, poważną inwestycją. Dziękuję i gratuluję wszystkim, którzy przyczynili się do tej przebudowy. Tym, którzy zapewnili materialne środki, ale też tym, którzy wspierają Teatr niesłabnącym entuzjazmem, wierną obecnością na widowni.

Ta obecność widzów jest hołdem i podziękowaniem za Państwa sztukę, gościnność i wytrwałość. Za to, że w latach schyłku PRL-u, powszechnej szarzyzny i rozgoryczenia stworzyli Państwo sami, od podstaw, własnymi rękami teatr, w którym ludzie nie tylko oglądali spektakle, lecz także w nich uczestniczyli. Stworzyli Państwo scenę, na której mogli Państwo mówić prawdę w rzeczywistości zakłamanej. Zbudowali Państwo teatr będący miejscem spotkań i radości, miejscem, do którego lgnęła młoda widownia, stojąc na mrozie w kolejkach, z plecakami, z nartami, w historycznych góralskich swetrach, marząc o wejściu do środka.Pozostali też Państwo wierni swoim wartościom i swojemu patronowi. Wasz repertuar, nawet komiczny, zawsze porusza w człowieku strunę najgłębszej tajemnicy, zmusza do refleksji metafizycznej. Dziękuję dziś Państwu za te wszystkie lata, za słynną herbatę, którą dzielili się Państwo z widzami za darmo, jak w schronisku. Dali Państwo – zwłaszcza młodym – schronienie dla ich wrażliwości i otwartości. Pokazali im Państwo, że można spełnić swoje marzenia, że warto walczyć o swoje przekonania. Nie uprawiając polityki, zmieniali Państwo rzeczywistość wokół Was – i ludzi – na lepsze.

Od tego czasu bardzo zmieniła się Polska. I bardzo zmieniła się Scena Witkacego. Jest nowoczesna, ale nie traci swojego charakteru. Życzę Państwu nieskrępowanej dumy z tego, co Państwo już stworzyli, i wielkiej radości na myśl o tym, co tu jeszcze powstanie.

W jednym z wywiadów pan dyrektor Andrzej Dziuk powiedział coś, co mocno utkwiło mi w pamięci. Że góry są miarą naszych ambicji i naszych sukcesów. Gdy wchodzimy na szczyt, sami zdobywamy perspektywę do spojrzenia wstecz na całą naszą drogę i możemy ocenić, jak wysoko mierzymy i ile zdołaliśmy pokonać. Życzę Państwu wspaniałych wędrówek po szczytach – dosłownie i w przenośni. Cieszę się, że Państwa teatr tak mocno pokochali ludzie z całej Polski. Wrósł też w kulturalną tkankę Zakopanego, pielęgnując, choć nie bezkrytycznie, witkacowskie tradycje.

Na tej nowej scenie składam najlepsze życzenia całemu Zespołowi Teatru, jego wszystkim dobrym duchom i wiernym przyjaciołom.