Organizatorzy i Uczestnicy uroczystości
wręczenia Honorowej Nagrody Złotego Hipolita
oraz
Godności Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej
w Poznaniu
Szanowni Laureaci!
Panie i Panowie!
Przesyłam serdeczne pozdrowienia wszystkim przybyłym do pięknego poznańskiego ratusza na uroczystość wręczenia Honorowej Nagrody Złotego Hipolita i nadania Godności Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej. Cieszy mnie, że dzięki Towarzystwu im. Hipolita Cegielskiego idee, które półtora wieku temu przyświecały działalności najwybitniejszych Wielkopolan, nie tylko pozostają w pamięci współczesnych, ale nadal zachowują aktualność. Najlepszym na to dowodem są osoby uhonorowane tymi laurami w ciągu minionych 12 lat, do których grona dołącza dzisiaj ośmioro wybitnych przedstawicieli świata nauki i sztuki. Wszystkim wyróżnionym składam wyrazy uznania i gratulacje.
Spośród regionów naszego kraju Wielkopolska od dawna wyróżnia się szczególnym przywiązaniem do etosu pracy. Jej mieszkańcy troskę o dobro wspólne, działanie na rzecz rozwoju i pomyślności Ojczyzny zawsze pojmowali jako praktyczne wskazanie, którym należy się kierować w codziennym życiu. Gdy Polacy utracili własne państwo i znaleźli się pod władzą zaborców, ten duch przetrwał i znalazł swój najpełniejszy wyraz w teorii organicyzmu.
W późniejszych polskich zmaganiach o wolność Wielkopolanie niejednokrotnie chwytali za broń, od czasu wojen napoleońskich aż po nasze jedyne zwycięskie powstanie w roku 1918. Zbrojne wystąpienia zawsze jednak miały tutaj charakter wyjątkowy i nigdy nie dominowały w myśleniu kolejnych pokoleń o niepodległości. Na co dzień tą drogą była rzetelność w wykonywaniu obowiązków, podejmowanie wysiłków dla zdobycia wykształcenia i podwyższenia poziomu cywilizacyjnego, staranie o polepszenie bytu materialnego i stanu polskiego posiadania.
Temu właśnie etos wielkopolski zawdzięcza swoje ponadczasowe trwanie. Jego czas nie minął bowiem wraz z Drugą i Trzecią Rzeczpospolitą. Przeciwnie, odzyskawszy swoje suwerenne państwo, winniśmy czerpać z doświadczeń patrona nagrody i jego współczesnych. Ich postawa wyraża w sposób pełny to, co określa się obecnie jako nowoczesny patriotyzm.
Takiego patriotyzmu, który urzeczywistnia się w codziennej pracy, umiejętności działania na rzecz innych i z myślą o rozwoju kraju, Polacy potrzebują dzisiaj dalece bardziej niż wielkich słów i heroicznych gestów. Jestem przekonany, że ten rodzaj patriotyzmu pozostaje również o wiele atrakcyjniejszy dla młodych ludzi, ważnych uczestników naszej dynamicznej rzeczywistości. To oni będą jutro odpowiedzialni i za Polskę, i za obraz świata, w którym przyjdzie naszym następcom funkcjonować. Niech będzie mi zatem wolno, jeszcze raz gratulując laureatom, wyrazić nadzieję, że wzorce osobowe propagowane przez inicjatorów nagrody, będą z roku na rok upowszechniać się, znajdując coraz liczniejszych naśladowców – z pożytkiem dla Polski i jej obywateli.