Warszawa 15 listopada 2012 roku

Organizatorzy i Uczestnicy wystawy
„Drohobycz artystów” w Galerii Kordegarda
w Warszawie

Szanowni Państwo!

serdecznie pozdrawiam wszystkich Państwa uczestniczących w otwarciu wystawy „Drohobycz artystów” w stołecznej Galerii Kordegarda.

Dzisiejsza uroczystość odbywa się  w przededniu 70. rocznicy śmierci Brunona Schulza i kilka miesięcy po 120. rocznicy jego urodzin. Ekspozycja gromadzi dokonania wybitnych twórców, których połączyło jedno miasto – miejsce niezwykłe i magiczne. Miasto, w którym żyli obok siebie Polacy, Żydzi i Ukraińcy.

Wystawa jest przede wszystkim opowieścią o Drohobyczu żydowskim, o tradycji, zwyczajach, nieukazywanych wprost, lecz za pomocą nawiązania, symbolu. Po wybuchu II wojny światowej świat drohobyckich Żydów znikał stopniowo – w egzekucjach, podczas transportów do obozu zagłady czy 19 listopada 1942 roku, kiedy to na skrzyżowaniu ulic Mickiewicza i Czackiego zabito Brunona Schulza. I choć tamten Drohobycz przestał istnieć w sensie historycznym, to przecież wciąż trwa w pamięci i dziełach sztuki. Twórczość artystyczna potrafiła bowiem tę rzeczywistość ocalić od zapomnienia.

Dlatego warto tu przyjść, zatrzymać się przy grafikach Brunona Schulza, przyjrzeć się obrazom Leopolda i Maurycego Gottliebów, posłuchać wspomnień Alfreda Schreyera, skrzypka i pieśniarza, ostatniego żyjącego w Drohobyczu przedstawiciela przedwojennej społeczności polskich Żydów.

Ze zgromadzonych na wystawie grafik i obrazów wyłania się obraz miasteczka, które choć oddalone od wielkich aglomeracji, stanowiło swoiste centrum świata – świata fascynującej wyobraźni i artystycznej kreacji. Obrazy, rysunki, także wspomnienia i opisy Drohobycza współtworzą opowieść na kształt mitycznej historii o zaginionej Atlantydzie – miejscu, które każdy odnaleźć może w sobie.Opowiadając o tym dawnym Drohobyczu, wskrzeszamy niepowtarzalną atmosferę.

Życzę nam wszystkim, abyśmy potrafili ją docenić i na zawsze zachować w pamięci.