Człowiek o wielkich zasługach dla rozwoju gospodarczego Rzeczypospolitej i bliskich relacji polsko-włoskich - tak o śp. Enricu Pavonim prezydent napisał w liście odczytanym na uroczystościach pogrzebowych przez ministra Olgierda Dziekońskiego:
Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Enrica Pavoniego
Kościół św. Karola Boromeusza
Cmentarz Stare Powązki
w Warszawie
Szanowna Rodzino Zmarłego!
Szanowni Państwo!
Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci śp. Enrica Pavoniego. Człowieka o wielkich zasługach dla rozwoju gospodarczego Rzeczypospolitej i bliskich relacji polsko-włoskich. Serdecznego przyjaciela naszego kraju. Choć rodem rzymianin, większość życia spędził w przybranej polskiej Ojczyźnie.
Przed 34 laty, jako młody człowiek, stojący u progu kariery w koncernie Fiat, został skierowany do Warszawy. Jego zadaniem było rozwijanie odnowionych kilka lat wcześniej związków firmy z naszym krajem. Kierowane przez Enrica Pavoniego przedstawicielstwo Fiata w Polsce przyczyniło się do intensywnego rozwoju naszej motoryzacji. Produkowane pod przywróconą marką Polski Fiat modele 125p i 126p stały się dla milionów Polaków symbolem nowoczesności. Jedną z namiastek wolności i dobrobytu, którymi nie dane nam było cieszyć się
pod rządami komunistów.
Historyczny przełom roku 1989 oznaczał także początek nowego rozdziału na zawodowej drodze Enrica Pavoniego. Od 1992 roku przy znacznym Jego udziale powstaje w Polsce szereg spółek przemysłowych. Najbardziej znaną z nich pozostaje Fiat Auto Poland, którą
Zmarły współkierował od samego początku, przez ostatnich dziesięć lat stojąc na czele zarządu firmy. I znów, powstające w fabrykach w Bielsku-Białej i Tychach modele Uno, Punto, Siena, Cinquecento, Seicento znalazły się wśród pojazdów, do których najchętniej przesiadali się Polacy.
Enrico Pavoni położył znaczące zasługi dla restytucji etosu przedsiębiorczości oraz kształtowania i promocji dobrych praktyk w interesach. Działał w gremiach kierujących Polską Konfederacją Pracodawców Prywatnych „Lewiatan” i Akademią im. Leona Koźmińskiego. Chętnie służył swoim długoletnim doświadczeniem, jego przykład nie pozostał bez wpływu na odradzające się środowisko biznesowe. Zasiadając przez 13 lat w radzie nadzorczej Banku Pekao, pracował na rzecz rozwoju sektora finansowego oraz współpracy polsko-włoskiej. Za swoje dokonania,
za podejmowaną z pożytkiem dla Rzeczypospolitej pracę zawodową i działalność społeczną został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Był niezwykle życzliwy i oddany Polsce i Polakom. Z naszym krajem związał się z własnego wyboru najbliżej, jak to dla cudzoziemca możliwe: przez rodzinę. Pozostanie na zawsze w naszej pamięci jako jeden ze współtwórców sukcesu polskiej drogi do nowoczesności i rozwoju.
Żonie i córce oraz wszystkim bliskim, przyjaciołom i współpracownikom Zmarłego składam wyrazy głębokiego współczucia.
Najnowsze
Najpopularniejsze
