14 października 2010 r. Małżonka Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pani Anna Komorowska spotkała się z Ambasadorem Dobrej Woli przy ONZ Wielkim Mistrzem Herbaty Panem Genshitsu Sen w Rezydencji Belweder.
Podczas spotkania Pani Prezydentowa wysłuchała wykładu oraz uczestniczyła w japońskiej ceremonii parzenia herbaty.
Ceremonię tradycyjnego parzenia herbaty w państwach w których dr Genshitsu Sen złożył wizytę organizowane były dla najważniejszych osobistości państwa. W okresie od 1958 roku takich ceremonii odbyło się kilkadziesiąt w różnych miejscach świata m.in. dla takich osobistości jak Prezydent Stanów Zjednoczonych, Prezydent Niemiec, Premier Kanady.
Dr Sen Genshitsu XV Wielki Mistrz Drogi Herbaty Urasenke - 15. głowa rodu Urasenke, pielęgnującego tradycję Drogi Herbaty. W 2003 roku przekazał obowiązki głowy rodu swojemu synowi, Senowi Zabōsai Sōshitsu. Zrezygnował wtedy z imienia Sōshitsu, które nosił jako głowa rodu i przyjął imię Genshitsu.
Urodził się w roku 1923 w Kioto w Japonii jako najstarszy syn Tantaisaia Sōshitsu, który był 14. głową rodu Urasenke. Ukończył studia na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Dōshisha w Kioto, studiował także na Uniwersytecie Hawajskim. Doktor filozofii.
Odbył podróże do wielu krajów by szerzyć w nich znajomość kultury Drogi Herbaty. Jako pierwsza osoba ze świata herbaty otrzymał rozliczne odznaczenia za zasługi w dziedzinie kultury w Japonii i za granicą. Jest oficerem francuskiego orderu Legii Honorowej.
Pełni wiele funkcji publicznych m.in. jest ambasadorem dobrej woli przy ONZ, przewodniczącym ONZ w Japonii oraz przewodniczącym organizacji Chadō Urasenke Tankōkai stworzonej przez ród Urasenke.
Wydał m.in. takie książki jak Droga herbaty rodu Urasenke, „Księga herbaty” i historyczne znaczenie drogi herbaty w Japonii, Nauki drogi herbaty według rodu Urasenke, Całkowity przekaz podstawowych technik, Siedem form.
Chadō, czyli Droga Herbaty jest podobnie jak inne formy takie jak Droga Pisma, Droga Zapachu, czy tak popularne na zachodzie drogi walki, więcej niż sztuką. Jest także drogą życia – ścieżką prowadzącą do rozwoju duchowego. Droga Herbaty zrodziła się w Japonii i sięga swą tradycją XV wieku, aczkolwiek zwyczaj picia herbaty jest w Japonii dużo wcześniejszy i pochodzi z Chin.
Japońska ceremonia parzenia herbaty to przede wszystkim spotkanie, wydarzenie towarzyskie. Opiera się ono na ściśle sformalizowanym przygotowaniu i podawaniu sproszkowanej, zielonej herbaty małej liczbie gości – sam gospodarz herbaty nie pije. Ustalona forma obowiązuje nie tylko gospodarza, ale i gości zaproszonych na spotkanie, którzy przychodzą do pawilonu herbacianego po spokój i harmonię, o jakie trudno w życiu codziennym.
Droga herbaty jest jednakże nie tyle sztuką wykwintnego przyrządzania napoju, co rozległym nurtem w japońskiej kulturze. W ciągu wieków wpływała na wiele jej aspektów, ale i sama z niej czerpała. W pawilonie herbacianym, gdzie odbywają się przyjęcia, oprócz widocznych na pierwszy rzut oka przejawów kultury materialnej – mat, kimon, ceramiki, czy stylu życia – siadania w klęczki, używania pałeczek, dostrzec można zarówno wpływy japońskiej kultury dworskiej, jak i buddyjskiej filozofii zen. Etykieta dworska, a także dyscyplina i powściągliwość buddyjskich mnichów wpłynęły również na estetykę panującą w pawilonie, która przy swej wytworności i wysublimowaniu docenia rustykalne piękno prostych i naturalnych form. Jak pisał Okakura Kakuzo: „Herbatyzm jest sztuką zatajania piękna, które należy znajdować samemu; jest sztuką sugerowania tego, czego nie ośmielamy się obnażyć”.
Stowarzyszenie Drogi Herbaty Sunshinkai powstało w Warszawie, w roku 2004, zaś w roku 2007 zostało przekształcone w Stowarzyszenie Drogi Herbaty Urasenke Tankōkai Sunshinkai i jako takie znajduje się pod opieką japońskiego stowarzyszenia Chadō Urasenke Tankōkai, stworzonego przez ród Urasenke. Ród ten, zapoczątkowany przez mistrza herbaty, Sen no Rikyu (1522-1591) nieprzerwanie od XVI wieku kultywuje Drogę Herbaty.
Najnowsze
Najpopularniejsze
