Do
Uczestników
XVII Konferencji
„Człowiek żyjący z HIV
w rodzinie i społeczeństwie”

Szanowni Państwo,

Serdecznie witam Państwa na cyklicznej, siedemnastej już Konferencji „Człowiek żyjący z HIV w rodzinie i społeczeństwie”. Bardzo żałuję, że nie mogę uczestniczyć w tym ważnym wydarzeniu, które co roku nawiązuje do obchodów Światowego Dnia AIDS.

Cieszę się, że począwszy od 1994 r. kontynuują Państwo tę niezwykle cenną inicjatywę spotkań, które w coraz większym stopniu podnoszą powszechną wiedzę o wirusie i chorobie, którą wywołuje. Pomimo upływu 25 lat od wykrycia w Polsce pierwszego przypadku zakażenia HIV, problemy osób chorych oraz ich bliskich pozostają nadal podobne. Na szczęście chorzy nie wywołują już takiego lęku
w społeczeństwie. Zmianie uległo też zrozumienie dla chorych i wzrosła tolerancja dla ich obecności – znane były bowiem powszechnie przypadki wykluczenia. Wpływ na tę odmienność postawy zawdzięczamy wielu osobom, które od samego początku epidemii angażowały się osobiście z jednej strony w niesienie pomocy zarażonym, z drugiej zaś w przeciwdziałanie nietolerancji i agresji w stosunku do chorych.

Konferencja obecna stanowi też znakomite forum do dyskusji i wymiany doświadczeń o nowych rezultatach w dziedzinie profilaktyki i lecznictwa, narkomanii jako jednej z głównych przyczyn zakażeń, praw pacjenta, czy roli organizacji pozarządowych, które łączą swoje siły w walce z HIV.

Pozdrawiam wszystkich Państwa obecnych na konferencji i życzę udanych obrad. Środowisko chorych na AIDS pokłada duże nadzieje w takich spotkaniach, by ich życie stawało się znacznie łatwiejsze, a zwalczanie wirusa HIV coraz skuteczniejsze.