Patronat honorowy nad konferencją objęli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński i Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko. Konferencję zorganizowali Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej oraz Instytut Krytyki przy wsparciu Ambasady Francji, Ambasady Republiki Litwy, Instytutu Polskiego w Kijowie, Instytutu Badań Ukrainoznawczych Uniwersytetu Harvarda, Międzynarodowej Fundacji Widrodżennia, Narodowej Biblioteki Parlamentarnej Ukrainy, Towarzystwa Opieki nad Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu. W konferencji uczestniczyły osobistości międzynarodowego życia kulturalnego i politycznego.
Minister Andrzej Krawczyk przekazał zebranym gościom posłanie Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego:
„Serdecznie pozdrawiam organizatorów i uczestników Międzynarodowej Konferencji poświęconej pamięci Jerzego Giedroycia Europa – przeszłość i przyszłość. Wizje i rewizje.
Pragnę powitać przedstawicieli Prezydenta Ukrainy oraz Ekscelencje Ambasadorów Republiki Francuskiej i Republiki Litewskiej jako reprezentantów tych narodów, z którymi Jerzy Giedroyc związał swoją myśl polityczną, wśród których żył i działał. Witam Białorusinów, z których kraju ród Giedroyciów się wywodzi, kraju, którego wspomnienie nie opuszczało Jerzego Giedroycia przez całe życie. Rok 2006, ogłoszony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Jerzego Giedroycia, obfituje w uroczystości ku Jego czci.
Cieszę się, że wśród licznych przedsięwzięć w kraju i za granicą uświetniających Rok Giedroycia znalazło się kijowskie sympozjum zorganizowane przez Ambasadę RP na Ukrainie, przy wsparciu Ambasady Francji i Litwy oraz polskich i zagranicznych ośrodków naukowych i akademickich. Kolejny raz idee i koncepcje, które Jerzy Giedroyc kreślił i które propagował stają się przedmiotem twórczej refleksji nad ich aktualnością oraz obszarem poszukiwań nowych ważnych przemyśleń na przyszłość. Jerzy Giedroyc całe swoje życie poświęcił Polsce. Stworzona i kierowana przez niego Kultura, Zeszyty Historyczne i Biblioteka Kultury odegrały wielką rolę w kształtowaniu polskiego patriotyzmu i myśleniu o przyszłości Ojczyzny. Dziejowy wymiar miała koncepcja ułożenia przyjaznych stosunków ze wschodnimi sąsiadami – z Ukrainą, z Litwą, z Białorusią; koncepcja przebicia się przez bolesne historyczne doświadczenia, pojednania i budowy wspólnoty interesów i strategicznego partnerstwa ze wschodnimi sąsiadami Rzeczypospolitej. Ostatecznym celem miało być wspólne przymierze przeciwko komunistycznemu totalitaryzmowi.
W stulecie urodzin Jerzego Giedroycia pragnę z satysfakcją stwierdzić, że ta wielka wizja orędownika polsko-sąsiedzkiego pojednania staje się obecnie rzeczywistością. Z dzisiejszej perspektywy widzimy, że proces ten dokonuje się z powodzeniem i korzyścią tak dla nas, Polaków, jak i dla naszych wschodnich sąsiadów. Dowodem są doskonałe relacje Rzeczypospolitej z Ukrainą i Litwą. Także społeczeństwu Białorusi Polska stara się nieść pomoc i wspierać działania, mające na celu demokratyzację i upodmiotowienie narodu białoruskiego we własnym państwie. Cieszę się, że także Unia Europejska wykazuje w tej sprawie należną solidarność, przedstawiając w ostatnich dniach nową zaangażowaną strategię wobec Białorusi w postaci tzw. unijnej mapy drogowej.
Pozostając w wielkim szacunku dla dzieła Jerzego Giedroycia, dla Jego roli w kształtowaniu nowoczesnego oblicza Europy Środkowej i Wschodniej, a także doceniając wysiłki organizatorów kijowskiego spotkania, objąłem konferencję Europa – przeszłość i przyszłość. Wizje i rewizje honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wielką satysfakcją napawa mnie to, że Pan Wiktor Juszczenko, Prezydent Ukrainy, wyraził zgodę, aby konferencja odbywała się także pod honorowym patronatem Prezydenta Ukrainy. Odczytuję to jako dowód uznania dla wielkiej dziejowej roli Jerzego Giedroycia w procesie wzajemnego zrozumienia i pogodzenia narodów ukraińskiego i polskiego, a także – w szerszej perspektywie – jako uniwersalnego wezwania do solidarności między pojedynczymi ludźmi i całymi społeczeństwami.
Życzę Państwu, aby rozpoczynające się dzisiaj obrady przyniosły wiele interesujących, odkrywczych refleksji i były dla kolejnych pokoleń impulsem do dalszych badań dzieła i życia Jerzego Giedroycia.”