Poniżej przekazujemy treść listu:
„Magnificencjo Panie Rektorze!
Panie i Panowie Profesorowie!
Drodzy Studenci!
Szanowni Państwo!
Otium sine litteris mors est et hominis vivi sepultura – Życie bezczynne, pozbawione zajęć naukowych i literackich jest śmiercią i grobem żywego człowieka. Ta maksyma Seneki Młodszego z jego Listów moralnych do Lucyliusza, licząca już bez mała dwa tysiące lat, odzyskuje swój blask i pełnię znaczenia każdej jesieni, kiedy społeczność uczelni – ze świeżymi siłami do pracy i zalążkami nowych idei badawczych w notatnikach – powraca z letniego odpoczynku do swoich zajęć. Z własnego uniwersyteckiego doświadczenia wiem, że te pierwsze miesiące każdego roku akademickiego należą do najprzyjemniejszych. W tym radosnym dniu, do serdecznych pozdrowień dla wszystkich zgromadzonych na dzisiejszej inauguracji – wykładowców i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego, chciałbym dołączyć osobiste życzenie, aby Państwo zachowali tę kreatywność, otwartość i chłonność umysłu, tak potrzebną w Państwa pracy, przez cały rozpoczynający się właśnie rok.
W podpisanej siedem lat temu Deklaracji Bolońskiej europejscy ministrowie edukacji postawili przed swoimi państwami ambitny cel stworzenia „Europy Wiedzy”. Idea ta jest odpowiedzią na coraz powszechniej dostrzeganą potrzebę pogłębienia cywilizacyjnego i duchowego wymiaru wspólnoty, którą tworzą narody naszego kontynentu. Kulturowa jedność Europy ojczyzn ma zamanifestować się w konkretnej formie – poprzez stworzenie Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego. Jego budowa również w Polsce zaliczana jest do głównych kierunków strategii rozwoju edukacji, w procesie tym zaś centralną rolę odgrywają uniwersytety. Europeizacja systemu nauczania na wyższych uczelniach jest kluczem do zniesienia barier, które niekiedy wciąż utrudniają obywatelom Rzeczypospolitej prowadzenie nowoczesnego, mobilnego trybu życia oraz podejmowanie pracy za granicą, w tym także pracy naukowej.
Aby jednak tak szeroko zakreślona perspektywa przyszłego rozwoju nie onieśmielała nas, warto uświadomić sobie, jak znaczący postęp w polskiej edukacji dokonał się już w ostatnich kilkunastu latach. Wielki wysiłek podejmowany przez środowiska akademickie zaowocował bowiem tym, że od czasu upadku komunizmu w naszym kraju czterokrotnie powiększyła się grupa osób studiujących.
Dzisiaj naukę na wyższych uczelniach kontynuuje już nie co dziesiąty młody człowiek,
jak było to jeszcze dwie dekady temu, lecz już co drugi! Ten ogromny wzrost poziomu skolaryzacji – a jest on jeszcze większy na poziomie szkół średnich – należy do najważniejszych sukcesów Polski w ostatnich latach i zapowiada nadejście głębokich przemian w naszym narodzie wraz z wchodzeniem nowego pokolenia w dorosłe życie zawodowe i społeczne.
Korzystną zmianą, która dokonała się w tym okresie, jest także ponad trzykrotny wzrost liczby osób uzyskujących stopień doktora, co umożliwiło podniesienie jakości kształcenia wyższego, a także przysporzyło wysoko wyspecjalizowanych kadr naszej gospodarce. Wreszcie nie można tutaj nie wspomnieć o bujnym rozwoju międzynarodowych kontaktów uczonych i studentów, dzięki czemu Polacy mogą w sposób nieskrępowany dzielić się doświadczeniami z zagranicznymi kolegami, zajmującymi się podobnymi dziedzinami wiedzy, korzystając ze wsparcia w postaci stypendiów i grantów na prowadzenie badań w europejskich ośrodkach naukowych.
Ta międzynarodowa współpraca ma obecnie szansę rozwijać się jeszcze bardziej intensywnie dzięki Siódmemu Programowi Ramowemu Unii Europejskiej, który w dniach 16-17 listopada tego roku zostanie zainaugurowany w Polsce pod patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej. Dzięki akcesji naszego kraju do Unii po raz pierwszy mogliśmy aktywnie współtworzyć kształt i założenia Programu. Możliwość uczestniczenia w tym największym w świecie projekcie międzynarodowej współpracy naukowej na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego otwiera przed polskimi środowiskami naukowymi nowe szanse rozwoju, a w konsekwencji powinno przynieść wiele korzyści całemu społeczeństwu i państwu polskiemu. Wzmocnienie współpracy w zakresie rozwoju badań będzie z pewnością bardzo ważnym impulsem w procesie modernizacji naszego kraju i wzmocni konkurencyjność naszej gospodarki.
Wszystko to przybliża nas z każdym rokiem do wielkiego wspólnego celu – „Europy Wiedzy”. Na tej drodze szczególną rolę do odegrania mają polskie uczelnie wyższe, na czele z najstarszą – Uniwersytetem Jagiellońskim. Już sam fakt, że krakowska wszechnica rozpoczyna dzisiaj rok akademicki po raz 643., budzi najgłębszy szacunek dla jej historii i dokonań. Każdy członek jagiellońskiej wspólnoty akademickiej stanowi ostatnie, najnowsze ogniwo w długim szeregu pokoleń uczonych i żaków, którzy pracowali na chwałę Państwa Alma Mater. To zobowiązuje. Ale jestem przekonany, że sprostacie Państwo temu wyzwaniu i razem przysporzycie swojej uczelni jeszcze większej sławy w świecie akademickim i naukowym Polski, Europy i świata.”