21 września 2007 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wystosował list do uczestników i organizatorów 50. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”:

„Szanowni Państwo!

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień to niezwykłe spotkanie kultury i historii. W każdej swojej edycji Festiwal okazywał się wydarzeniem, ale przypadający w tym roku jubileusz pięćdziesięciolecia Warszawskiej Jesieni jest wyjątkowy, ogniskując w sobie całą treść minionego półwiecza. Jubileusz ten obrazuje drogę, jaką przebyła w swych poszukiwaniach współczesna sztuka, a zarazem drogę naszych doświadczeń. Warszawska Jesień to jeden z największych sukcesów i znaków firmowych polskiej kultury.

Jest dla mnie wielce zaszczytne sprawować Patronat Narodowy nad tegoroczną Warszawską Jesienią. Jednocześnie z satysfakcją wspominam wcześniejsze lata, gdy mogłem wspierać Festiwal Muzyki Współczesnej pełniąc funkcję Prezydenta Warszawy. Serdecznie pozdrawiam uczestników, organizatorów i publiczność tegorocznej Warszawskiej Jesieni. Witam w Polsce znakomitych gości z wielu krajów świata – wybitnych kompozytorów i wykonawców, twórców i dyrektorów najważniejszych światowych festiwali muzycznych.

Z perspektywy polskiej, ale i uniwersalnej, wartość Warszawskiej Jesieni zawsze polegała na tym, że Festiwal był nie tylko znakomitym przedsięwzięciem artystycznym, ale przede wszystkim przestrzenią wolności i dialogu. Powstał i rozwijał się jako jedyna impreza poświęcona muzyce współczesnej po tej, wschodniej stronie „żelaznej kurtyny”. I pokazał, że ideologiczne mury nie są przeszkodą dla wolności tworzenia, dla nowatorskich poszukiwań, dla nie tylko muzycznej, ale kulturowej debaty nad wyzwaniami współczesności.

Festiwal był i pozostaje miejscem spotkań muzyki polskiej i światowej, twórczych koncepcji Zachodu i Wschodu. Stąd bierze się znaczenie Warszawskiej Jesieni nie tylko dla naszej kultury, ale także dla kultury krajów ościennych, dla całej Europy Środkowej i Wschodniej. W tym międzynarodowym dialogu, prowadzonym w uniwersalnym języku muzyki, bardzo ważne było i pozostaje, że jest to prezentacja różnorodna i wszechstronna, stanowiąca przekrój wszystkich najciekawszych zjawisk we współczesnej muzyce. Wiele utworów, które weszły później do muzycznego kanonu, miało swoje światowe prawykonania podczas Warszawskiej Jesieni.

Wraz z dokonaniami Festiwalu kształtowała się także, ciesząca się światowym uznaniem, „polska szkoła kompozytorska”, reprezentowana przez wybitnych twórców: Witolda Lutosławskiego, Tadeusza Bairda, Kazimierza Serockiego, Krzysztofa Pendereckiego, Henryka Mikołaja Góreckiego i Wojciecha Kilara. Znaczący jest fakt, że 50. Warszawska Jesień organizowana jest w roku ogłoszonym przez Sejm RP rokiem Karola Szymanowskiego - w którym można przecież upatrywać prekursora i historycznego patrona polskiego muzycznego modernizmu.

Życzę Festiwalowi kolejnych sukcesów, na miarę wielkich dokonań z minionego półwiecza. Wszystkim zaś Państwu pragnę życzyć wspaniałych, poruszających artystycznych wrażeń w poczuciu, że muzyka tworzy wielki krąg międzyludzkiego porozumienia”.