3 września 2007 r. Sekretarz Stanu Michał Kamiński, podczas spotkania z młodzieżą w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Wysokiem Mazowieckiem, w dniu uroczystego rozpoczęcia roku szkolnego 2007/2008 wręczył, w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, ordery zasłużonym kombatantom tamtego regionu.

Sekretarz Stanu Michał Kamiński wziął również udział w zwiedzaniu gospodarstwa we wsi Wnory Wiechy. Po zwiedzeniu gospodarstwa minister Michał Kamiński spotkał się z rolnikami oraz przedstawicielami samorządu.

Odznaczeni zostali:
za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej

KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

bracia: Dąbrowski Stanisław i Dąbrowski Władysław Czesław
Jabłoński Wincenty
Saniewski Wacław Ignacy
Załuska Aleksandra.

***
Stanisław Dąbrowski, pseud. „Urban”. Od stycznia 1940 r. rozpoczął działalność konspiracyjną. W lipcu 1941 r. został zaprzysiężony w ZWZ. Był łącznikiem szefa Kedywu Obwodu Wysokie Mazowieckie. W 1944 r. brał udział m.in. w ataku na posterunek żandarmerii niemieckiej w Wiźnie oraz w rozbiciu posterunku niemieckiego na stacji kolejowej Sokoły-Kraszewo. W październiku 1944 r. został aresztowany przez NKWD i wywieziony do łagru w Ostaszkowie, a następnie do Diagilewa k. Riazania. Tam, w czerwcu 1947 r., był uczestnikiem buntu głodowego jeńców polskich. Został potem przeniesiony do Borowicz. W Polski wrócił w październiku 1947 r. Pracował na gospodarstwie.

Władysław Czesław Dąbrowski, pseud. „Słowik”. Razem z bratem Stanisławem, ukrywali się od 1939 r. przed wojskami sowieckimi. Władysław nawiązał kontakt z podziemiem i został łącznikiem na terenie Obwodu ZWZ Wysokie Mazowieckie. W czerwcu 1944 r. został zaprzysiężony. Uczestnik Akcji „Burza”. Brał udział w walce z Niemcami koło Czarnowa – Undów. Po ponownym wejściu Sowietów, znów zaczął się ukrywać i ponownie przystąpił do konspiracji. W październiku 1945 r. został aresztowany przez NKWD i UB. Był torturowany, lecz nie przyznał się do przynależności do konspiracji. Został zwolniony z aresztu po 6 tygodniach. Pracował na swoim gospodarstwie. Należy do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Wincenty Jabłoński. Pseud. „Powolny”. Od września 1941 r. w ZWZ. Zajmował się obserwacją odcinka kolejowego Szepietowo – Jabłoń – Racibory, a następnie przydzielono go do wywiadu. W latach 1942 – 1944 brał udział w akcjach bojowych m.in. w odbiciu 12 Polaków z posterunku żandarmerii niemieckiej w Dąbrówce Kościelnej. Brał udział w Akcji „Burza”. Od grudnia 1944 r. ukrywał się przed wojskami sowieckimi. Wstąpił do oddziału chor. Hieronima Perkowskiego „Dziadka”. Uczestniczył w akcjach przeciwko NKWD, UB i MO. Ujawnił się w 1947 r. W latach 1948 – 1950 był kilkakrotnie zatrzymywany i więziony przez UB. Działa w Światowym Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Wacław Saniewski. Członek przedwojennego harcerstwa. Podczas wojny przystąpił do konspiracji, a w listopadzie 1940 r. aresztowało go NKWD. Został uwięziony w Łomży. W kwietniu 1941 r. wywieziono go w głąb Rosji do Obwodu Archangielskiego. W marcu 1942 r. znalazł się w armii gen. Władysława Andersa. Wziął udział we wszystkich walkach 2 Korpusu Polskiego podczas kampanii włoskiej od Monte Cassino do Bolonii. W sierpniu 1946 r. wraz z pułkiem został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. W grudniu 1946 r. powrócił do kraju. Pracował na gospodarstwie a następnie jako zootechnik w Białymstoku.

Aleksandra Załuska, pseud. „Perła”, „Perełka”. W okresie okupacji uczestniczka konspiracji. W 1942 r. wstąpiła do AK. Była łączniczką i kolporterką „Biuletynu Informacyjnego”. Przenosiła materiały sanitarne ze szpitala w Łomży do placówek i oddziałów AK w terenie. Ukończyła kurs sanitarny i kurs radiotelegrafistek. W 1944 r. została zagarnięta przez Niemców do budowy umocnień, skąd zdołała uciec. Po wojnie podjęła pracę w cukrowni Sokołów. Należy do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

.