Menu rozwijane

21 października 2008
Prezydent Lech Kaczyński nadał zasłużonym pracownikom Biblioteki Narodowej ordery w 80-lecie jej powstania. Podczas uroczystości, która odbyła się 21 października 2008 r. w imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ordery wręczył Ryszard Legutko, Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

Za wybitne zasługi w działalności na rzecz zachowania dziedzictwa narodowego, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej odznaczeni zostali:

KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Pani Krystyna BAŃKOWSKA-BOBER
Pani Elżbieta SZANDOROWSKA **

KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Pani Danuta BILIKIEWICZ-BLANC
Oskar CZARNIK
Pani Jadwiga KOŁODZIEJSKA
Michał SPANDOWSKI **

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Pani Paulina BUCHWALD-PELC
Pani Zofia BYCZKOWSKA
Pani Alina GIEDROYĆ-KWIATKOWSKA
Pani Maria JANOWSKA
Pani Donata KAMOLA
Pan Jerzy MAJ
Pani Elżbieta ORŁOWSKA
Pani Ewa POTRZEBNICKA
Pani Elżbieta STEFAŃCZYK
Pani Grażyna STRAUS
Jerzy SWIANIEWICZ
Pani Hanna WIDACKA
Jan WIERZBOWSKI
Pani Anna WOLIŃSKA
Pani Mirosława ZYGMUNT.

** osobom nieobecnym odznaczenia zostaną wręczone w późniejszym terminie.

Minister Ryszard Legutko odczytał również list Prezydenta RP do uczestników uroczystości.

Przekazujemy treść listu:

"Przekazuję słowa serdecznych pozdrowień organizatorom i uczestnikom dzisiejszych uroczystości związanych z 80. rocznicą powstania Biblioteki Narodowej. Szczególnie pozdrawiam kierownictwo i pracowników tej szacownej instytucji. Witam także wszystkich gości, przybyłych na obchody jubileuszu Biblioteki.

Narodowa książnica, powołana do życia dekretem Prezydenta Mościckiego z 1928 roku, odgrywa w kulturalnym i naukowym życiu naszego kraju trudną do przecenienia rolę. Gromadząc dorobek piśmienniczy, publikacje elektroniczne i audiowizualne powstałe na terytorium kraju, a także pochodzące z zagranicy polonica, Biblioteka wypełnia zaszczytną misję bycia intelektualną pamięcią narodu. Historyczne korzenie Biblioteki sięgają znacznie dalej, aż po wiek XVIII, kiedy w stolicy założona została Biblioteka Załuskich. W swoim czasie była to jedna z największych bibliotek świata, będąca zarazem znaczącym ośrodkiem życia intelektualnego przedrozbiorowej Rzeczypospolitej. Kiedy przypomina się burzliwe dzieje tamtego narodowego księgozbioru, trudno nie wspomnieć sentencji Terencjusza - Habent sua fata libelli - Książki
mają swoje losy. Losy książek zależą jednak nie tylko od pojętności czytelników, jak myśl tę rozumiał Terencjusz, ale są też zawsze nierozerwalnie związane z losami narodów, których wiedzę, doświadczenia i przeżycia przechowują. Wywiezione do Petersburga po upadku Insurekcji Kościuszkowskiej, bogate zbiory Biblioteki Załuskich zostały częściowo odzyskane dopiero po 1921 roku, a w dwadzieścia lat później w większości spłonęły, podpalone przez niemieckiego okupanta. To nie przypadek, że próby pozbawienia Polaków ich tożsamości, kultury i języka wiązały się za każdym razem z usiłowaniem odebrania lub zniszczenia właśnie tego, namacalnego dorobku naukowego i literackiego, jaki zgromadzony był w murach narodowej książnicy.

Chociaż poniesione w wyniku dramatycznych dziejów naszego kraju straty w cennych dokumentach piśmienniczych trudno jest wyrównać, to jednak w dniu jubileuszu należy przede wszystkim dać wyraz wielkiej dumie, jaką przechowywane obecnie w Bibliotece Narodowej zbiory napawać muszą każdego Polaka, nie tylko każdego polskiego czytelnika. Dzisiaj w magazynach narodowej książnicy znajduje się ponad dwa miliony książek, dziesiątki tysięcy druków pochodzących sprzed 1801 roku oraz wspaniała kolekcja rękopisów, w tym rękopisów muzycznych. Zbiory te stanowią bezcenny majątek polskiej kultury. Z tego głównego archiwum narodowego piśmiennictwa codziennie korzystają badacze i uczeni z różnych dziedzin. Trudno byłoby policzyć ilość rozpraw i artykułów, których idee rodziły się dzięki lekturom w czytelni Biblioteki. W tym sensie książnica narodowa stanowi dla Polaków szczególnego rodzaju odnawialne źródło duchowej i intelektualnej energii.

Tak istotnej roli miejsca studiów i placówki naukowej Biblioteka nie mogłaby spełniać, gdyby nie wysiłek jej pracowników, którzy, łącząc najwyższej próby profesjonalizm z głęboką, osobistą pasją, płynącą z miłości do książki, dbają o przechowywanie i udostępnianie bogatych zbiorów narodowej książnicy. W dniu jubileuszu Biblioteki pragnę wszystkim Państwu podziękować za dotychczasową pracę. W szczególny sposób gratuluję tym z Państwa, którzy otrzymują dzisiaj wysokie odznaczenia państwowe za wybitne zasługi w działalności na rzecz zachowania dziedzictwa narodowego, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej.

Szanowni Państwo!

W tym roku w sposób wyjątkowo uroczysty obchodzimy rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości po I wojnie światowej. Biblioteka Narodowa to instytucja tylko o dziesięć lat młodsza od odrodzonej w 1918 roku Rzeczypospolitej. Warto więc uzmysłowić sobie ścisły związek, jaki zachodzi między pielęgnowaniem dorobku kultury narodu, a jego polityczną autonomią. Księgi są bowiem dla narodu zapisem jego wiedzy i kroniką jego doświadczeń. Ale księgi stanowią też niezastąpione źródło inspiracji do formułowania nowych idei oraz podejmowania nowych działań. To z ksiąg jednostki czerpią swoją mądrość, a wspólnoty ludzkie swą duchową siłę. Ten skarb narodowej kultury, polskie piśmiennictwo, został powierzony Państwa pieczy. To zaszczyt i zarazem wielka odpowiedzialność. Życzę Państwu, aby Biblioteka nadal tak wspaniale się rozwijała, pozostając dumą Rzeczypospolitej."