Wszyscy odznaczeni, obywatele polscy w chwili deportacji, zostali w latach 1939 - 1941 wywiezieni w głąb Związku Radzieckiego (na Syberię, do Kazachstanu i północnej Rosji) z terenów II Rzeczypospolitej, włączonych do Związku Radzieckiego po agresji 17 września 1939 r. Związek Radziecki opuścili wraz z Armią Polską gen. Władysława Andersa w 1942 r., trafili do Iranu i nadal tam zamieszkują.
Odznaczeni zostali:
Maria Bajdan,
Eleonora Barska,
Fatemeh Fazelishahir,
Helena Stelmach,
Fatemeh Wandeh Vashi.
Szacuje się, według różnych źródeł, że podczas zsyłek i deportacji prowadzonych przez władze Związku Radzieckiego w latach 1939 – 1941, mogło zostać wywiezionych z terenów II RP nawet ok. 2 milionów obywateli polskich. Po zawarciu przez Polskę i Związek Radziecki w lipcu 1941 r. tzw. Układu Sikorski-Majski i utworzeniu w Związku Radzieckim Armii Polskiej pod dowództwem gen. Władysława Andersa, część zesłańców wraz z rodzinami znalazła się przy nowoutworzonym wojsku polskim. W 1942 r. wraz z Armią Polską ewakuowali się do Iranu. Niektórzy osiedli tam na stałe.
Krzyż Zesłańców Sybiru ustanowiony został ustawą z dnia 17 października 2003 r. jako wyraz pamięci o obywatelach polskich deportowanych w latach 1939 – 1956 na Syberię, do Kazachstanu i północnej Rosji. Nadawany jest osobom, które w chwili deportacji posiadały obywatelstwo polskie oraz dzieciom tych osób urodzonym na zesłaniu. Krzyż może być nadawany również osobom, które więzione w łagrach, obozach i miejscach zsyłek jako obywatele polscy, w chwili nadawania im Krzyża, posiadają obywatelstwo innego państwa.
Najnowsze
Najpopularniejsze
