21 października 1982 r. dyrektor Departamentu V MSW w Warszawie wystosował do zastępców komendantów wojewódzkich MO ds. Służby Bezpieczeństwa pismo, w którym nakazywał:
„Proszę do dn. 23 października 1982 r. wytypować osoby rekrutujące się głównie z dużych zagrożonych zakładów pracy podejrzane o inspirowanie i organizowanie ostatnich strajków i zajść ulicznych, negatywne występowanie przeciwko tworzeniu nowych związków zawodowych, czynną wrogą działalność (np. druk, kolportaż, łącznikowanie itp., a nienadające się z różnych powodów do internowania lub zatrzymania”.
W typowaniu tych osób Służba Bezpieczeństwa współpracowała ściśle z Wojskową Służbą Wewnętrzną. 29 października 1982 r. Departament III MSW sporządził listę osób wyznaczonych do odbycia ,,zasadniczej służby wojskowej lub ćwiczeń wojskowych”. Tego rodzaju wykazy trafiły do kilkudziesięciu Wojskowych Komisji Uzupełnień w całym kraju. Zasady tzw. rekrutacji wydał gen. A. Jasiński. Jeden z punktów tej instrukcji mówił:
„Typowań żołnierzy rezerwy, poborowych do odbycia zasadniczej służby wojskowej dokonają organy WSW wspólnie z organami Służby Bezpieczeństwa przy zastosowaniu następujących kryteriów: Typowaniem objęte będą duże zakłady pracy w następujących województwach: Warszawa, Gdańsk, Elbląg, Szczecin, Wrocław, Kraków, Rzeszów, Legnica, Gorzów Wlkp., Poznań, Łódź, Katowice, Stalowa Wola, Tarnów, Częstochowa, Białystok, Toruń, Płock, Lublin, Bydgoszcz, Zielona Góra, Włocławek, Słupsk, Konin, Olsztyn, Koszalin, Kołobrzeg.”
Oficjalny powód to ćwiczenia wojskowe dla rezerwistów, lecz faktycznie chodziło o odizolowanie ludzi działających w podziemiu od ich środowisk i ograniczenie zasięgu przewidywanych protestów oraz demonstracji. Dlatego na „ćwiczenia” często trafiały osoby z orzeczoną niezdolnością do odbywania służby wojskowej, a nawet osoby niepełnosprawne. Działacze „Solidarności” do obozów wojskowych byli zazwyczaj powoływani przez Wojskowe Komendy Uzupełnień, czasem bilety wręczane były przez SB. „Ćwiczenia dla rezerwistów” trwały od listopada 1982 r. do lutego 1983 roku. Była to druga wielka fala internowania, tym razem pod pozorem służby wojskowej.