Prezydenta w imieniu Kapituły odznaczył mjr Romuald Bardzyński. Towarzyszyli mu mjr Waldemar Nowakowski i kpt. Jerzy Juszkiewicz. Jak zauważył Lech Kaczyński, kombatanci, którzy przybyli na spotkanie to żołnierze walczący przez wiele lat przeciwko okupantowi niemieckiemu i sowieckiemu. Prezydent podkreślił, że „Wolność i Niezawisłość” to największa z licznych organizacji, które po II wojnie światowej były czynne w walce zbrojnej oraz politycznej z ustrojem komunistycznym w Polsce.

Członkowie Kapituły Krzyża przyznali dotąd tylko 3 takie odznaczenia: Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II (1988 r.), Proporcowi Bojowemu żołnierzy AK- WiN „ Krysiacy" (1988 r.) i płk. Ryszardowi Kuklińskiemu (1997 r.). Lech Kaczyński otrzymał Krzyż i legitymację o numerze 004.

– Jestem wdzięczny za to wyróżnienie, dlatego że istotnie, w nowych warunkach, w ramach walki pokojowej, nie tylko teraz, na urzędzie Prezydenta Rzeczpospolitej, ale wcześniej jako Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy czy pełniąc inne funkcje państwowe i w końcu przez wiele lat w pokojowej, ale jednak konspiracji starałem się o to, żeby Polska była wolna – powiedział Lech Kaczyński.

– To dla nas wielki honor, że Prezydent wyraził zgodę na przyjęcie Krzyża WiN” – powiedział obecny podczas uroczystości Janusz Kurtyka, prezes IPN, a także prezes Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” – Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego.

Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” (Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji „Wolność i Niezawisłość”) powstało 2 września 1945 roku w Warszawie. Jego trzon stanowili oficerowie Komendy Głównej AK i Delegatury Sił Zbrojnych (DSZ) na Kraj.

WiN przejęła także strukturę organizacyjną DSZ, kadry, majątek oraz częściowo oddziały leśne. Zrzeszenie dążyło do realizacji programu drogą walki politycznej, przez zwycięstwo sił demokratycznych w wolnych wyborach, dopuszczając jednak możliwość zbrojnej samoobrony.

Na czele WiN stał Zarząd Główny, którego skład osobowy i struktura organizacyjna ulegały częstym zmianom na skutek aresztowań dokonywanych przez bezpiekę. Członkom WiN wytaczano procesy przed wojskowymi sądami oskarżając ich o próby obalenia przemocą istniejącego ustroju. Likwidacja ostatnich ogniw WiN nastąpiła w 1952 roku. (PAP, inf.wł.)