Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Profesora Tadeusza Chruściela
w kościele św. Krzyża w Warszawie

Szanowni Państwo!

Z olbrzymim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci śp. Profesora Tadeusza Chruściela. Odszedł od nas znakomity medyk i uczony, wybitny znawca w dziedzinie farmakologii, prawdziwy autorytet, cieszący się powszechnym uznaniem zarówno w Polsce, jak też za granicą. Ale w jego osobie żegnamy przede wszystkim człowieka o wielkim sercu, pełnego miłości ojczyzny i rodaków oraz współczucia dla wszystkich bliźnich potrzebujących pomocy.

Profesor Tadeusz Chruściel całe swoje życie zawodowe poświęcił nauce. Prowadząc własne badania, kierując pracą placówek i towarzystw naukowych oraz instytucji społecznych, działając w rozmaitych organizacjach krajowych i międzynarodowych, nie pragnął jednak samego tylko zdobywania wiedzy o tajemnicach ludzkiej natury. Jego dążenia zawsze skierowane były na cel najważniejszy i czysto praktyczny – na czynienie życia ludzkiego lepszym, umożliwianie skuteczniejszego niesienia ulgi cierpiącym.

Był również Profesor Tadeusz Chruściel klasycznym typem społecznika. Sprawy narodu i państwa, wreszcie własnego środowiska były dlań niezwykle ważne; nie szczędził dla nich swojego cennego czasu ani sił. W latach osiemdziesiątych czynnie angażował się w prace Polskiego Komitetu Opieki nad Internowanymi i Aresztowanymi przy Radzie Prymasowskiej. W okresie przełomu ustrojowego brał udział w budowaniu odrodzonego samorządu lekarskiego, kierując przez kilka lat Naczelną Radą Lekarską. Później zaś, aż do końca swoich dni, działał w Katolickim Stowarzyszeniu Lekarzy Polskich. Z owoców jego wysiłków korzystali zwłaszcza najbiedniejsi chorzy, którzy w warszawskiej Aptece Darów przy klasztorze Jezuitów na ulicy Rakowieckiej, założonej blisko 30 lat temu i prowadzonej przez jego bliskich, jeszcze do niedawna mogli bezpłatnie otrzymać niezbędne dla siebie leki.

Poczytuję sobie za zaszczyt, iż jako Prezydent Rzeczypospolitej mogłem w imieniu całego narodu i państwa polskiego uhonorować jego zasługi, nadając mu w ubiegłym roku jedno z najwyższych odznaczeń – Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski. Jestem przekonany, że pamięć o Profesorze Tadeuszu Chruścielu pozostanie żywa w domach tysięcy osób, którym spieszył ze wsparciem w ciągu swojego długiego i aktywnego życia.

Rodzinie, bliskim i przyjaciołom Zmarłego pragnę przekazać wyrazy głębokiego współczucia.

Lech Kaczyński

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej