Organizatorzy i Uczestnicy obchodów

Dnia Pamięci o Majorze Henryku Dobrzańskim

przy Szańcu „Hubala” w Anielinie

Szanowni Państwo!

Szaniec „Hubala”, przy którym dzisiaj się Państwo spotykają, jest miejscem szczególnym. Była to bowiem ostatnia reduta II Rzeczypospolitej. Tutaj przed sześćdziesięciu sześciu laty zakończyła się wojna obronna, podczas której Polacy jako pierwsi w świecie stanęli przeciwko wrogom wolności narodów i ludzkiej godności: nazistowskim Niemcom i Rosji sowieckiej.

Dwa totalitarne imperia połączył sojuszniczy pakt Ribbentrop-Mołotow, z góry niwecząc szanse broniących swojej niepodległości państw Europy Środkowej. Mimo braku nadziei na zwycięstwo żołnierze armii polskiej dali wspaniały dowód męstwa i odwagi. Tak było na Westerplatte i Helu, w Grodnie i Warszawie. Tak było też tutaj, w Radomskiem i Kieleckiem, gdzie przez siedem miesięcy operował Oddział Wydzielony Wojska Polskiego pod dowództwem majora Henryka Dobrzańskiego. Po śmierci dowódcy hubalczycy utrzymywali się tu jeszcze przez blisko dwa miesiące. Nawet wieść o klęsce Francji dotarła do nich, kiedy wciąż trwali w partyzantce.

Ich walka stała się łącznikiem między regularnymi działaniami wojskowymi z okresu kampanii wrześniowej a późniejszą konspiracją zbrojną Armii Krajowej. Chociaż okupiona stratami wśród żołnierzy i ludności cywilnej, epopeja oddziału „Hubala” szybko urosła do rangi wspaniałej legendy, krzepiącej ducha narodowego. Pamięć o bohaterskich i tragicznych bojach podtrzymywała w Polakach wolę oporu i wiarę w ostateczne wyzwolenie Ojczyzny. Nie przypadkiem właśnie w regionie świętokrzyskim podziemie niepodległościowe było szczególnie silne i liczne. Zaś słowa pieśni hubalczyków: „Odpowie na nasz zew,/ powstając, Polska cała!” – ziściły się podczas Akcji „Burza”.

Uważam, że także do nas, współczesnych Polaków, płynie stąd – z anielińskiego lasu – ciągle aktualne przesłanie. Mimo upływu dekad i całkiem innych, pokojowych warunków, w jakich wzrastały następne pokolenia, pamięć o majorze Dobrzańskim pozostaje nadal żywa, a jego czyny budzą podziw. Szaniec „Hubala” przypomina nam bowiem o najwyższych wartościach patriotycznych, które jednoczą naszą wspólnotę. O dumie z tego, że jesteśmy Polakami. O miłości Ojczyzny i wierności, której mamy obowiązekdochowaćRzeczypospolitej. O potrzebie codziennego trudu dla Polski, ale i o gotowości – jeśli byłoby to konieczne – by oddać za nią życie. Niechaj zatem wszystkie nasze wytrwałe wysiłki przyczyniają się do wypełnienia testamentu wolnej Polski, który pozostawili nam hubalczycy i którego dzisiaj to my, żyjący, jesteśmy depozytariuszami. Chwała bohaterom!

Prezydent Rzeczyposolitej Polskiej

Andrzej Duda