Uczestnicy i Organizatorzy
pułtuskiego spotkania przedstawicieli
Prezydenta, Sejmu i Senatu oraz Rządu RP
z repatriantami w ramach projektu
Administracja dla repatriantów – wspólnie stworzymy lepsze prawo
Panie Marszałku!
Pani Premier!
Panowie Ministrowie!
Panie Prezesie! Pani Prezes!
Drodzy Repatrianci!
Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, // Zapomnij o mnie. Tym poruszającym zdaniem jeden z bohaterów mickiewiczowskich Dziadów kończy swoją więzienną opowieść o wywózce zesłańców na Syberię. Po dziś dzień słowa te są przywoływane ilekroć mowa o Polakach skazanych na życie w głębi imperium rosyjskiego, a później sowieckiego. I ja nie waham się ich dzisiaj zacytować. Pamięć o zesłańcach i ich potomkach oraz troskę o ich dalsze losy uważam bowiem za moralną powinność każdego członka naszej narodowej wspólnoty – a w sposób szczególny władz Rzeczypospolitej. Może Cię zainteresować Upamiętnienie 80. rocznicy deportacji Polaków do Kazachstanu
Państwa dzisiejsze spotkanie wiąże się z bolesnym epizodem naszej historii. Mija 80. rocznica pierwszych masowych deportacji Polaków do Kazachstanu. Po tygodniach podróży w wagonach bydlęcych, po przebyciu w nieludzkich warunkach 5 tysięcy kilometrów, byli porzucani na pustym stepie, na pastwę surowego klimatu, głodu i chorób. Wegetując w ziemiankach, bez prawa oddalenia się z owego więzienia pod gołym niebem, mieli stopniowo tracić życie i zdrowie, godność, wiarę, ojczystą mowę i narodową tożsamość, a przede wszystkim – nadzieję na odmianę swojego losu.
Tym, którzy nie dożyli powrotu do kraju, jak i tym, którzy przetrwali tę okrutną kaźń; tym wszystkim, którzy przekazali potomnym przywiązanie do Ojczyzny, do polskiej kultury i wartości, składam dzisiaj głęboki pokłon. Składam im hołd za niezwykłe świadectwo patriotyzmu – tak niezłomnego i ciężko wypróbowanego, że podobnego mu trudno szukać w całym świecie.
Pragnę zapewnić, że Rzeczpospolita nie zapomina o swoich rodakach, którym dane było pozostać i żyć z dala od ojczystego kraju. Będę konsekwentnie wspierał inicjatywy przychodzące z pomocą środowiskom polskim na obczyźnie – a w sposób szczególny działania ułatwiające repatriację naszych rodaków z terenów dawnego Związku Sowieckiego. Zależy mi, aby program Administracja dla repatriantów – wspólnie stworzymy lepsze prawo oraz przygotowywana przez rząd ustawa spełniły pokładane w nich nadzieje. Trzeba stworzyć takie warunki prawno-organizacyjne, dzięki którym przybywający do Ojczyzny potomkowie zesłańców oraz osób deportowanych będą przyjmowani bez zbędnych utrudnień, z życzliwością i szacunkiem. Tak, jak przyjmuje się w rodzinnym domu dawno nieobecnych braci.
Z całego serca pozdrawiam obecnych tu dzisiaj repatriantów z Kazachstanu oraz ich dobroczyńców– przedstawicieli władz samorządowych i organizacji społecznych oraz osoby prywatne, zaangażowane w pomoc naszym rodakom w potrzebie. Słowa szczególnego uznania kieruję do przedstawicieli Związku Repatriantów RP oraz Domu Pomocy Społecznej im. Władysława Godynia w Krakowie. Flagi państwowe, które zostaną Państwu wręczone w moim imieniu, są wyrazem wdzięczności i uznania za wszelkie dobro, które wyświadczacie rodakom. Za prawość, wrażliwość i ofiarność, które opromieniają dobrą sławą Polskę i Biało-Czerwoną. Pragnę też przekazać serdeczne gratulacje laureatom Medalu Związku Repatriantów RP „Wdzięczni Bogu i Ludziom za Odzyskanie Ojczyzny”. To jedno z cenniejszych i bardziej prestiżowych wyróżnień, jakie może otrzymać polski patriota.
Życząc owocnego spotkania oraz umocnienia w poczuciu narodowej wspólnoty, serdecznie wszystkich Państwa pozdrawiam.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
Najnowsze
Najpopularniejsze
