Organizatorzy i uczestnicy obchodów

                                                                                   333. rocznicy odsieczy wiedeńskiej

                                                                                   i 33. rocznicy wizyty Jana Pawła II

                                                                                   na Kahlenbergu w Wiedniu

Eminencjo Księże Kardynale!

Wszyscy Dostojni Goście!

Drodzy Rodacy!

Panie i Panowie!

Serdecznie pozdrawiam wszystkich Państwa, przybyłych na obchody 333. rocznicy odsieczy wiedeńskiej i 33. rocznicy wizyty Jana Pawła II na Kahlenbergu w Wiedniu. Osobne słowa powitania kieruję do przedstawicieli Polonii austriackiej. Bardzo się cieszę, że Polacy żyjący nad Dunajem pielęgnują narodową tożsamość i więź z Ojczyzną. W imieniu Rzeczypospolitej chcę wyrazić wdzięczność i z serca podziękować wszystkim osobom i instytucjom, które przyczyniły się do zorganizowania obecnych uroczystości.

Wiktoria wiedeńska jest po dziś dzień ważnym elementem zbiorowej pamięci i powodem do dumy dla milionów rodaków. W roku 1683 król Polski Jan III Sobieski pospieszył na odsiecz śmiertelnie zagrożonej Austrii. Ta zwycięska wyprawa pozostaje wspaniałym świadectwem
i przykładem solidarności europejskiej, łączącej Polaków i Austriaków. W liście wysłanym spod Wiednia do papieża Innocentego XI nasz monarcha napisał znamienne zdanie: Venimus, vidimus et Deus vicit – „Przybyliśmy, zobaczyliśmy i Bóg zwyciężył”. Sparafrazował w ten sposób słynne słowa Juliusza Cezara, nadając im sens chrześcijański. W tej krótkiej frazie Sobieski zawarł całą przebogatą treść, jaka kryje się pod pojęciem europejskiej wspólnoty narodów – kontynuatorów dziedzictwa antycznej Grecji i Rzymu, zjednoczonych dzięki uniwersalnej Dobrej Nowinie.

Na dwojakie – antyczne i chrześcijańskie – źródła cywilizacji europejskiej zwracał uwagę również Ojciec Święty Jan Paweł II. Zarówno wówczas, gdy odwiedził to miejsce w trzechsetną rocznicę bitwy, jak i przy wielu innych okazjach papież Polak wzywał Europejczyków do wierności swoim korzeniom. To chrześcijaństwo uczyniło bowiem narody Starego Kontynentu jedną rodziną ludów, złączonych wyznawanymi razem wartościami. Dzięki tej wspólnocie nasze osobne tożsamości i kultury harmonijnie się uzupełniają we wzajemnym szacunku i otwartości na współpracę.

Ewangelia przyniosła naukę o solidarności międzynarodowej, a zarazem międzyludzkiej. Religia Chrystusowa nauczyła nas, Europejczyków, wrażliwości i współczucia wobec potrzebujących pomocy, słabszych, skrzywdzonych. Jej owocami są współcześnie wolność i demokracja, praworządność i sprawiedliwość, powszechna godność i równość wszystkich ludzi – niezależnie od różnic płci, języka, wyznania; a także powszechne szkolnictwo, opieka zdrowotna i społeczna.

Solidarność i wrażliwość należą do fundamentów tożsamości Europy. Tej samej tożsamości, którą przed 333 laty na przedpolach Wiednia ocaliła odsiecz Jana III. I tej, do której odnowy nawoływał Jan Paweł II. Dlatego życzę Państwu – Polakom, Austriakom i wszystkim Europejczykom – aby pamięć o wiktorii Sobieskiego i niezwykłym pontyfikacie papieża Polaka umacniała podstawy łączącej nas jedności i była nam pomocą w wysiłkach, które podejmujemy razem na rzecz dobrej przyszłości naszych narodów.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda