Menu rozwijane

09 kwietnia 2016

 Uczestnicy

Uroczystej Eucharystii z okazji

360. rocznicy Ślubów Króla Jana Kazimierza

w Katedrze Lwowskiej

 

Bazylika Archikatedralna

pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
we Lwowie

Eminencje i Ekscelencje!

Czcigodni Kapłani!

Szanowni Państwo!

 

Sercem i modlitwą jestem dzisiaj z Państwem – w lwowskiej katedrze obrządku łacińskiego, w miejscu, w którym przed trzystu sześćdziesięciu laty dokonał się akt symboliczny o wielkiej, historycznej wadze. Obchodzimy jubileusz uroczystości, podczas której król Jan Kazimierz, w łączności z elitami państwowymi, wojskiem, duchowieństwem, oraz katolicką większością obywateli Rzeczypospolitej, oddał swoje dominium w opiekę Maryi Królowej.

To niezwykłe wydarzenie miało miejsce w niezwykłych okolicznościach. Wojska szwedzkie i moskiewskie zajmowały wtedy niemal cały obszar naszej Ojczyzny. Zniszczenia wojenne
i grabieże ogromnie osłabiły Rzeczpospolitą. Wielu wydawało się, że suwerenne państwo polskie i jego prawowity monarcha ponieśli ostateczną klęskę. Jednak byli również tacy, którzy nie tracili ducha. Szczególny rozgłos zyskały dwa miejsca, które oparły się oblężeniu i które pozostały skrawkami wolnej Polski. Była to Jasna Góra oraz Lwów.

To z nich rozniósł się po całym kraju płomień oporu przeciw najeźdźcy. Wstrząs, jaki wywołał atak na jasnogórskie sanktuarium, męstwo lwowian oraz poruszające śluby króla Jana Kazimierza przed cudownym lwowskim obrazem Matki Bożej Łaskawej były początkiem końca tego tragicznego rozdziału naszej historii. Wiara, nadzieja i miłość Ojczyzny okazały się silniejsze od zwątpienia i małodusznego fatalizmu. Zapewne dlatego trzysta lat później Sługa Boży prymas Stefan Wyszyński – duchowy przywódca milionów Polaków podczas nocy komunizmu, nazywany czasem prawdziwym interrexem – niejako powtórzył śluby lwowskie. Jego uroczyste Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego również wtedy, w roku 1956, ożywiły wiarę w opatrznościową pomoc dla tych, którzy pragnęli Polski wolnej i niepodległej.

Czcigodni Arcypasterze, Drodzy Rodacy, Szanowni Państwo!

Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy włączyli się w obchody tej ważnej rocznicy. To znamienne, że łączy się ona z jubileuszem 1050-lecia chrztu Polski. Ufam, że będzie to czas głębokiej refleksji nad fundamentami zarówno polskości, jak i całej cywilizacji Zachodu. Nad ideałami, które uczyniły nas tym, czym dzisiaj jesteśmy – narodem o ponadtysiącletniej historii, z ogromnym dorobkiem ducha i myśli, dumnego z dziejów naszego oręża, zasłużonego dla obrony wolności, prawdy, sprawiedliwości i patriotyzmu. To w służbie tych wartości przezwyciężaliśmy przez wieki wszelkie przeciwności i zagrożenia. I tylko w oparciu o nie skutecznie stawimy czoła wyzwaniom przyszłości. 


Raz jeszcze dziękuję za Państwa obecność w tym świętym miejscu oraz za wytrwałą służbę 

Bogu i Ojczyźnie. Serdecznie pozdrawiam, szczęść Boże!

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej