Organizatorzy i Uczestnicy
uroczystości upamiętniających
72. rocznicę bitwy pod Krawczunami
Szanowni Parlamentarzyści!
Szanowny Panie Przewodniczący oraz Szanowni Działacze
Akcji Wyborczej Polaków na Litwie – Związku Chrześcijańskich Rodzin!
Szanowni Przedstawiciele Władz Samorządowych!
Drodzy Rodacy!
W 72. rocznicę bitwy pod Krawczunami zebrali się Państwo, aby uczcić tych, dla których najważniejszą wartością była miłość Ojczyzny i obowiązek jej obrony – partyzantów
z Wileńszczyzny, żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego. Podczas II wojny światowej musieli oni stawić czoła dwu potężnym imperiom, komunistycznej Rosji i narodowosocjalistycznym Niemcom. Lecz ani sukcesy militarne najeźdźców, ani ich barbarzyński terror nie zdołały złamać ducha oporu żołnierzy Armii Krajowej.
Jako prawdziwi bohaterowie nie tracili odwagi i nadziei nawet wtedy, gdy wyszły na jaw ustalenia konferencji w Teheranie, zapowiadające późniejszy podział Europy na strefy wpływów. Pragnęli dowieść, że są gospodarzami swoich rodzinnych stron, że prawo do nich oraz do życia w pokoju i wolności nabyli własnym wysiłkiem zbrojnym, własną krwią i poświęceniem.
Miała temu służyć akcja „Burza”, a w jej ramach operacja „Ostra Brama”, dowodzona przez komendanta Okręgu Wileńskiego AK, pułkownika Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”. Szczególnie dramatycznym epizodem batalii o Wilno, o jedno z najważniejszych i najpiękniejszych miast Europy Środkowo-Wschodniej, była bitwa pod Krawczunami. Wycofujące się z oblężonego Wilna trzy tysiące żołnierzy Wehrmachtu poniosło wtedy dotkliwe straty w starciu ze zgrupowaniem AK majora Mieczysława Potockiego „Węgielnego”. Niemieccy agresorzy raz jeszcze musieli zapłacić wysoką cenę za wszelkie zło, którego dopuścili się także tu, nad Wilią.
Szanowni Państwo, pragnę gorąco podziękować wszystkim osobom i organizacjom społecznym, staraniem których bohaterowie bitwy pod Krawczunami co roku odbierają należny im uroczysty hołd. Ze wzruszeniem i wdzięcznością myślę o członkach Związku Polaków na Litwie, o wszystkich działaczach mniejszości polskiej w Republice Litewskiej, którzy od wielu lat, z wielką wytrwałością i pieczołowitością dbają o polskie cmentarze, pomniki i inne miejsca pamięci. Uważam to za wypełnienie obowiązku wobec naszych poległych i zmarłych rodaków, a zarazem wobec przyszłych pokoleń. Łatwiej uczyć młodych patriotyzmu, prawości, odwagi i konsekwencji, kiedy możemy ukazać im autentyczne, wspaniałe przykłady tych, którzy nie tylko w zgodzie z tymi wartościami żyli, ale też w potrzebie byli gotowi oddać za nie życie.
Raz jeszcze dziękuję i serdecznie wszystkich Państwa pozdrawiam.
Cześć Poległym!
Chwała bohaterskim żołnierzom Armii Krajowej!