Pan
Profesor Mieczysław Tomaszewski
Wielce Szanowny Jubilacie!
Z okazji 95. rocznicy urodzin proszę przyjąć serdeczne życzenia dobrego zdrowia, satysfakcji z Pańskiego dorobku uczonego, społecznika i krzewiciela kultury wysokiej,
a także nieustającej, jedynej w swoim rodzaju radości, jaką daje słuchanie arcydzieł muzyki klasycznej i dzielenie się tym doświadczeniem z innymi melomanami.
Zwracać światło w głąb duszy człowieka – oto powołanie artysty, uważał Robert Schumann. Sądzę, iż nie będzie przesadą stwierdzenie, że w realizacji tego posłannictwa towarzyszą artystom również ci entuzjaści sztuki, którzy – tak jak Pan – angażują się w jej naukowe opisywanie, popularyzację oraz edukację artystyczną młodzieży.
Dzisiejszy jubileusz Pańskich urodzin jest szczególną sposobnością, aby wyrazić szacunek i uznanie dla Pana działalności we wszystkich tych dziedzinach. Zgłębiając wiedzę o muzyce już od dzieciństwa, zyskał Pan renomę jednego z najbardziej cenionych i wszechstronnych muzykologów współczesnych – specjalisty z zakresu chopinologii, muzyki doby romantyzmu, twórczości współczesnych kompozytorów polskich oraz odnośnie do zagadnień, w których teoria i historia muzyki splatają się z innymi naukami humanistycznymi, takimi jak filozofia czy literaturoznawstwo. Imponująca lista Pańskich dokonań obejmuje nie tylko badania i ważne publikacje naukowe, atrakcyjne literacko książki popularyzatorskie, wieloletnią pracę pedagogiczną w kraju i za granicą oraz istotne zasługi na polu edytorstwa muzycznego.
Dał się Pan również poznać jako uzdolniony organizator – kierownik festiwali, ogólnopolskich i międzynarodowych sympozjów naukowych i seminariów, a także pierwszy dyrektor naczelny Pomorskiej Orkiestry Symfonicznej.
Muszę też wspomnieć o Pańskiej ochotniczej służbie w Wojsku Polskim podczas wojny obronnej 1939 roku oraz o tajnych wieczorach muzyczno-literackich, które organizował Pan na okupowanej ziemi wrzesińskiej. Zarówno ten epizod Pańskiej biografii, jak i Pana późniejsza, niezwykle aktywna i owocna działalność animatora kultury muzycznej, wpisują się w najlepsze tradycje polskiej inteligencji. Choć wśród przyznanych Panu laurów są tak prestiżowe wyróżnienia, jak Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski,
Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” czy tytuł Honorowego Obywatela Miasta Krakowa – myślę, że najcenniejszą nagrodą za Pana wysiłki jest żywa wdzięczność Pańskich licznych uczniów i czytelników, reprezentujących kilka pokoleń artystów, badaczy, humanistów oraz miłośników piękna zaklętego w dźwięki muzyki klasycznej.
Raz jeszcze proszę o przyjęcie serdecznych urodzinowych życzeń i pozdrowień. Winszując pięknego jubileuszu przekazuję Panu Profesorowi wyrazy głębokiego szacunku.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda