07 maja 1997
W dniach 7 - 9 maja br. na zaproszenie Prezydenta RP Aleksandra KWAŚNIEWSKIEGO oficjalną wizytę w Rzeczypospolitej polskiej złoży Prezydent Republiki Tureckiej Süleyman DEMIREL.
Program organizacyjny wizyty przewiduje m.in.:
WARSZAWA
7 maja br.
15:00 - Pałac Prezydencki /dziedziniec/ - ceremonia oficjalnego powitania
15:15 - Pałac Prezydencki /Sala Biała/ - rozmowa Prezydentów RP i RT w "cztery oczy"
15:30 - Pałac Prezydencki /Sala Biała/ - rozmowa Prezydentów RP i RT w obecności delegacji polskiej i tureckiej
16:35 - Pałac Prezydencki /Sala Hetmańska/ - ceremonia podpisania umowy między rządem RP, a rządem RT o współpracy w dziedzinie turystyki
16:45 - Pałac Prezydencki /Sala Hetmańska/ - konferencja prasowa
17:25 - Grób Nieznanego Żołnierza - ceremonia złożenia wieńca
19:30 - Pałac Prezydencki /Sala Kolumnowa/ - obiad oficjalny wydany przez Prezydenta RP na cześć Prezydenta RT
8 maja br.
09:00 - Belweder - wizyta prezesa Rady Ministrów RP
10:00 - Elektrim - wystąpienie Prezydenta RT na IV spotkaniu Turecko-Polskiej Rady Biznesu
10:35 - Pomnik Powstania Warszawskiego - złożenie wiązanki kwiatów
10:43 - Umschlagplatz - złożenie wiązanki kwiatów
11:00 - Sejm - spotkanie z połączonymi Komisjami Spraw Zagranicznych Sejmu i Senatu RP
12:00 - Sejm - spotkanie z Marszałkiem Sejmu RP
12:30 - Senat - spotkanie z Marszałkiem Senatu RP
15:30 - Belweder - spotkanie z przedstawicielami społeczności tatarskiej w Polsce
18:00 - Hotel Marriott - przyjęcie wydane przez Prezydenta RT na cześć Prezydenta RP
20:00 - Filharmonia Narodowa - koncert młodzieżowej orkiestry Unii Europejskiej
9 maja br.
09:00 - Pałac Prezydencki /dziedziniec/ - ceremonia oficjalnego pożegnania
KRAKÓW
10:25 - Lotnisko Balice - przylot samolotu specjalnego
11:00 - Stare Miasto /Rynek Główny/ - zwiedzanie Sukiennic
11:45 - Nowa Huta - zwiedzanie cementowni
12:30 - Cmentarz Rakowicki - odsłonięcie tablicy pamiątkowej
13:00 - Wawel - zwiedzanie Katedry
13:30 - Restauracja "Na Wawelu" - obiad wydany przez Wojewodę Krakowskiego na cześć Prezydenta RT
15:55 - Obóz Auschwitz-Birkenau - złożenie wieńca pod "Ścianą Śmierci", wpis do księgi pamiątkowej, złożenie wieńca pod Pomnikiem Narodów
18:30 - Lotnisko Balice - odlot samolotu specjalnego
--------------------------------------------------------------------------------
TOAST PREZYDENTA RP ALEKSANDRA KWAŚNIEWSKIEGO WYGŁOSZONY PODCZAS OBIADU OFICJALNEGO WYDANEGO 7 MAJA br. NA CZEŚĆ PREZYDENTA REPUBLIKI TURECKIEJ SÜLEYMANA DEMIRELA
W imieniu własnym, mojej małżonki i wszystkich Polaków serdecznie witam Pana, Panie Prezydencie, i Pańską Małżonkę w Warszawie. Bardzo nas cieszy, że już po raz drugi możemy gościć Pana w naszym kraju. Traktujemy to jako dowód szczególnie bliskich związków łączących Turcję i Polskę.
Historia kontaktów między naszymi krajami obejmuje ponad pięćset lat. Pierwszy poseł z Lechistanu przybył do Turcji w 1414 roku. W dziejach dyplomacji związki sięgające w tak odległą przeszłość stanowią godny podziwu ewenement. Przez wiele wieków nasze narody, choć tak odmienne kulturowo, darzyły się wzajemną ciekawością i szacunkiem. Wielki był wpływ tureckiego orientu na polską modę i obyczajowość, wielki był wzajemny podziw dla kunsztu rycerskiego. Po dawnych zmaganiach, już od trzech wieków nie ma między nami żadnych konfliktów ani sporów. Turcja nigdy nie uznała rozbiorów Polski, co moi rodacy zawsze będą wspominali
z wdzięcznością i przyjaźnią. Dla wielu polskich patriotów, w których ugodziła konieczność emigracji, Turcja okazała się ziemią gościnną i drugą ojczyzną. Pracowali dla niej godnie, służąc jej wiedzą i talentem. Jeden z nich, Konstanty Borzęcki - zwany Celaleddin Pasza - uchodzi za jednego z ojców nowoczesnego tureckiego patriotyzmu. Żywym symbolem przyjaźni polsko - tureckiej jest założona 150 lat temu wieś Adampol - Polonezkoy, w pobliżu Stambułu. Miałem okazję spotkać się z jej mieszkańcami, pielęgnującymi polską mowę i obyczaj, gdy na zaproszenie Pana Prezydenta dane mi było gościć w Turcji na konferencji Habitat.
Nowa Turcja, owoc starań wielkiego Kemala Atatürka, zadziwiła świat rozmachem swoich reform. Polska należała do grona państw, które najwcześniej uznały Republikę Turecką. Już w 1923 roku połączył nas traktat o przyjaźni i współpracy. Zbudowany był nie tylko na literze prawa międzynarodowego, ale na przyjaźni tak dalece autentycznej, iż przez cały okres wojny, dzięki życzliwości władz stambulskich, możliwe było normalne funkcjonowanie w Turcji polskich placówek dyplomatycznych. Te wspomnienia tureckiej sympatii i gościnności pokrywają się dzisiaj z miłymi wrażeniami polskich turystów, którzy licznie odwiedzają Stambuł i Antalyę. Rosną także kontakty naszych naukowców, artystów i przedsiębiorców. W mentalności Polaków i Turków jest chyba coś, co nazwać by można odwieczną, wzajemną fascynacją.
Zainteresowanie Polaków jest tym większe, że Turcja przyciąga uwagę największych ośrodków rozwoju współczesnego świata. Zadziwia wysokim tempem wzrostu gospodarczego. Amerykańscy eksperci lokują Turcję na liście dziesięciu najbardziej obiecujących rynków przyszłości. Na tej liście jest jeszcze tylko jeden kraj europejski: Polska! Już sam ten fakt przemawia za tym, abyśmy jeszcze bardziej ożywili naszą współpracę. Liczę na to, że Pańska wizyta, Panie Prezydencie, a także spotkania towarzyszących Panu tureckich biznesmenów, przyczynią się do rozwoju wymiany handlowej, współpracy gospodarczej i zwiększenia tureckich inwestycji kapitałowych w naszym kraju. Wiemy, jak bardzo możemy w tej materii polegać na Pana opiniach i doświadczeniu. Jest Pan nie tylko wytrawnym politykiem i mężem stanu, ale także ekspertem gospodarczym i znawcą wielu zagadnień nowoczesnego przemysłu.
Europa i świat przeżywają okres przełomowy. W przemianach, jakie nastąpiły w ostatnich latach, oba nasze kraje mają znaczący udział. Demokratyczne reformy ustrojowe w Polsce zapoczątkowały cały łańcuch wydarzeń, które gruntownie zmieniły polityczną mapę Europy. Dziś już widzimy, że proces ten uwieńczony będzie sukcesem i przyczyni się do integracji naszego kontynentu - jednak niósł on w sobie wiele niewiadomych i ryzyka. Istotna rola Turcji, jako ważnego filaru architektury euroatlantyckiej, polega na ochronie stabilności w południowo-wschodnim regionie Europy, co ma szczególne znaczenie zwłaszcza teraz, gdy pojawiają się możliwości zbudowania nowego, bezpiecznego ładu z udziałem demokratycznej Ukrainy i w porozumieniu z demokratyczną Rosją.
Jesteśmy w przededniu poszerzenia NATO. Polska pragnie znaleźć się
w pierwszej grupie państw, które mają być przyjęte do Sojuszu. Jesteśmy wdzięczni, że od samego początku naszych starań Turcja udzielała nam swego poparcia, co nieodparcie kojarzy nam się z najlepszymi tradycjami związków polsko - tureckich. Liczymy, że w decydującym momencie głos Turcji dodatkowo wzmocni polskie szanse na członkostwo w NATO.
Oba nasze kraje dążą do uczestnictwa w Unii Europejskiej. W ciągu ponad 30 lat od zawarcia układu stowarzyszeniowego Turcja zrobiła bardzo wiele dla przyswojenia unijnych standardów. Po roku funkcjonowania unii celnej widać także wyraźnie, że gospodarka turecka nawet w tych nowych warunkach potrafi dobrze sobie radzić w odniesieniu do rozwiniętych krajów Unii Europejskiej. Tureckie doświadczenia są dla Polski bardzo interesujące. Sądzę, że nasi eksperci powinni w najbliższej przyszłości poświęcić więcej uwagi tej problematyce. Szczególnie natomiast ważnym zagadnieniem, o którym warto dyskutować, jest nowa architektura europejska w wymiarze tak politycznym, jak gospodarczym i kulturalnym. Istotne jest, by unijnym debatom na ten temat towarzyszyła również międzynarodowa wymiana poglądów w otoczeniu Unii Europejskiej. Różnorodność tradycji krajów aspirujących do Unii może stać się prawdziwym bogactwem i cenną wartością.
Integracja, tak jak współpraca, niejedno ma imię. Oba nasze kraje wytrwale zabiegają o ściślejszą i bardziej skuteczną współpracę regionalną. Ważną inicjatywą Turcji jest Czarnomorska Współpraca Gospodarcza. Polska
z kolei zaangażowana jest w przedsięwzięcie zwane Inicjatywą Środkowoeuropejską oraz działalność Rady Państw Morza Bałtyckiego. Tworzy to interesujące pola doświadczeń i możliwości.
Jak widać, wiele jest tematów dla naszych rozmów i wiele jest obszarów dla porozumienia i współdziałania. Tym bardziej pragnę podkreślić radość
i nadzieje, jakie wiążemy z wizytą Pana Prezydenta w Polsce.
Życząc Panu, Panie Prezydencie, i Pańskiej Małżonce miłych wrażeń z pobytu w naszym kraju, wznoszę toast:
- za zdrowie Pana Prezydenta i Pani Nazmiye Demirel,
- za pomyślność Turcji i jej mieszkańców,
- za współpracę i przyjaźń polsko - turecką w jednoczącej się Europie!
/wersja podstawowa/