Menu rozwijane

22 kwietnia 1997
W imieniu własnym, mojej małżonki i wszystkich Polaków serdecznie witam w Warszawie Pana Prezydenta, Panią Evę Ahtisaari oraz wszystkich naszych gości z Finlandii. Pańska wizyta w Polsce, Panie Prezydencie, cieszy nas i zaszczyca.W Pana osobie podejmujemy najdostojniejszego przedstawiciela bliskiego nam kraju, a zarazem wybitną postać światowej dyplomacji, zasłużoną w budowaniu pokoju i porozumienia między narodami. Polskę i Finlandię łączy bardzo wiele. Od dawna wyraźne są w naszych dziejach znaczne podobieństwa oraz nić wzajemnej sympatii. Nasze narody przeszły trudną próbę, podejmując ogromny wysiłek dla zachowania własnej tożsamości. W tym samym czasie Polska i Finlandia stały się suwerennymi krajami. Dwóch wielkich patriotów i mężów stanu - w Polsce marszałek Piłsudski, a w Finlandii marszałek Mannerheim - zapisało się w historii jako postaci-symbole naszej niepodległości. W tym samym roku 1939 staliśmy się ofiarami agresji ze strony stalinowskiego imperium. Przez pół wieku przyszło nam żyć w groźnym cieniu, rzucanym ze wschodu przez niedemokratyczny system. Próbujemy dzisiaj na nowo opisać swoje miejsce we wspólnej Europie. Polska podąża drogą Finlandii, spodziewając się, że już niedługo również stanie się uczestnikiem politycznej i gospodarczej wspólnoty narodów w Unii Europejskiej. Szczególnym obszarem spotkań naszych narodów jest kultura. Wiele pokoleń Polaków zachwycało się pięknem "Kalewali" - eposu, który stał się składnikiem europejskiej wyobraźni artystycznej i wspólnoty duchowej. Podziwiamy w Polsce muzykę Sibeliusa, z niesłabnącym zainteresowaniem czytamy powieści, które napisał Mika Waltari. Finlandia kojarzy nam się także z pięknem architektury, z wyrafinowaną prostotą stylu, jaką zachwycają budowle Alvara Aalto oraz gustownymi wzorami wnętrz i mebli. Z kolei Finom znane są dokonania polskiego teatru, a szczególnie kunszt reżyserski Adama Hanuszkiewicza, jak również polskie kino, plastyka i literatura. Współpracują ze sobą nasi naukowcy. Profesurę na jednym z fińskich uniwersytetów objął niedawno nasz były wicepremier i minister finansów. Polacy i Finowie coraz częściej nawzajem się odwiedzają - jako przedsiębiorcy i jako turyści. Dystansu psychicznego nie ma między nami od dawna, dzięki życzliwości, zrozumieniu i współdziałaniu - a teraz autostrada Via Baltica skróci także dystans geograficzny. Z Warszawy do Helsinek robi się dzisiaj szczególnie blisko. Polsko - fiński dialog polityczny od kilku lat nabrał znacznej wyrazistości. Jest regularny, intensywny i owocny. Współczesne stosunki Polski i Finlandii widzieć trzeba także w wymiarze europejskim i regionalnym - w powiązaniu z integracją europejską, współpracą w ramach OBWE i Rady Europy oraz współpracą państw Morza Bałtyckiego. Finlandia, która dwa lata temu stała się uczestnikiem Unii Europejskiej, zaliczana jest do krajów wzorowo wywiązujących się z powinności członkowskich. Dalekowzrocznie docenia też polityczne i gospodarcze korzyści, wynikające z procesu dalszego poszerzania Unii. Polska pragnęłaby mieć w Finlandii promotora dla naszych unijnych aspiracji. Chętnie skorzystalibyśmy również z Waszych doświadczeń z okresu przygotowywania się do członkostwa i szczegółowych negocjacji. Proces budowania porozumienia w Europie i umacniania wspólnego bezpieczeństwa zapisał się w historii pod nazwą procesu helsińskiego. To nie przypadek, że właśnie stolica Finlandii stała się miejscem jego narodzin. Finowie dali się poznać jako naród, który patrzy w przyszłość i pragmatycznie ocenia realia, a jednocześnie rozumie potrzebę bliskiej współpracy między państwami i ogólnoludzkiej solidarności. Polska nadal uważa OBWE za ważny element tworzenia nowego ładu europejskiego. Zamierzamy dać temu wyraz, jako przyszłoroczny przewodniczący OBWE. Jednocześnie dążymy konsekwentnie do członkostwa w NATO, opowiadając się - podobnie jak Finlandia - za amerykańską obecnością militarną w Europie. Oczekujemy, że podczas szczytu w Madrycie Polska zostanie zaproszona do udziału w NATO i negocjacji warunków członkostwa. Popieramy dążenie do określenia zasad partnerstwa NATO-Rosja. Podkreślamy jednak, że nie mogą one w żadnym razie ograniczać prawa państw trzecich do wyboru polityki bezpieczeństwa oraz sojuszy, ani też zakresu współpracy tych państw z NATO. Podobnie jak Finlandia, Polska przywiązuje duże znaczenie do dobrego sąsiedztwa i współpracy z Rosją. Takie podejście wiążemy z nadzieją na powodzenie i postępy rosyjskiej demokracji. Urho Kekkonen mawiał, że nie należy szukać wrogów blisko, a przyjaciół daleko. Dzisiaj historia dopisuje do tej mądrej sentencji pomyślny dla nas suplement. Tak na zachodzie, jak i wschodzie, na północy i południu - wszędzie odnajdujemy partnerów i przyjaciół pomiędzy demokratycznymi państwami nowej, nie podzielonej Europy. Wielkie możliwości współpracy rysują się w regionie Bałtyku. Aktywnie uczestniczymy w Radzie Państw Morza Bałtyckiego. Widzimy w tej organizacji ważny czynnik rozwoju,umacniania regionalnej stabilności i wspomagania integracji europejskiej. Polska podziela stanowisko Finlandii, że współpraca ta musi mieć bardzo praktyczny i konkretny charakter. Mapa podpowiada, że wiele dobrego mogłoby przynieść ścisłe współdziałanie Polski i Finlandii w powiązaniu ze Szwecją oraz Litwą, Łotwą i Estonią. Podobnie jak wielu Polaków, ja także miałem okazję odwiedzić Finlandię, poznać dynamizm jej cywilizacyjnego rozwoju i piękno nieskażonej przyrody. Z zadowoleniem stwierdzam, że właśnie te dwie dziedziny - gospodarka i ekologia - stały się domeną naszej codziennej współpracy. Od 1990 roku realizowana jest z powodzeniem umowa o ekokonwersji części długu polskiego wobec Finlandii. Mam nadzieję, że równie pobudzająca dla wzajemnych kontaktów gospodarczych okaże się zeszłoroczna umowa o popieraniu i ochronie inwestycji. Fińskie firmy, jak na przykład Neste Oil, zadomowiły się już w Polsce. Sądzimy jednak, że istnieją wyraźne przesłanki po temu, aby Finlandia zajmowała wyższą jeszcze pozycję pośród inwestorów zagranicznych w naszym kraju. Rośnie również nasza wymiana handlowa. Warto także podkreślić doskonale rozwijającą się współpracę miast bliźniaczych. Już dzisiaj stawiamy solidną konstrukcję europejskiego domu, a zarazem tej jego części, z której roztacza się widok na fale Bałtyku. Z radością i nadzieją wznoszę toast: - za zdrowie Pana Prezydenta i Pani Evy Ahtisaari, - za pomyślność naszych drogich gości i całego narodu fińskiego, - za współpracę i przyjaźń polsko-fińską w bezpiecznej i zasobnej Europie!