Prezydent RP Aleksander KWAŚNIEWSKI 25 czerwca 1997 r. na podstawie art. 18 ust. 4 Małej Konstytucji skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie zgodności z Konstytucją ustawy z 7 lutego 1997 r. o paliwie rolniczym. Pismem z 2 czerwca 1997 r. do Prezydenta RP zwrócił się Marszałek Senatu Adam Struzik, prosząc o niepodpisywanie ustawy i skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego. Przyczyną zaskarżenia ustawy do Trybunału była obawa, że ustawa została uchwalona w sposób sprzeczny z ustawowym trybem wymaganym do wydania ustawy, określonym w Małej Konstytucji w art. 17 ust. 2 i 4. W konsekwencji tego zachodzi wątpliwość, czy przedmiotowa ustawa została "przyjęta przez Sejm i Senat" w rozumieniu art. 18 ust. 1 Małej Konstytucji. Ponadto Prezydent zakwestionował prawidłowość art. 6 ust. 3 ustawy, w którym zawarta jest delegacja dla ministra spraw wewnętrznych i administracji oraz ministra finansów, którzy w drodze rozporządzenia mają określić "szczegółowe zasady kontroli w zakresie stosowania paliwa rolniczego". Zdaniem Prezydenta jedną z podstawowych zasad państwa prawnego jest to, aby kompetencje organów miały swoje umocowanie w ustawie, a nie w aktach wykonawczych. Tymczasem ustawa ta nie mówi, jakie organy i w jakim trybie mają prawo do przeprowadzania kontroli w zakresie stosowania paliwa rolniczego. Poza tym należy pamiętać, że tego typu kompetencje kontrolne (prawo do przeprowadzania kontroli) organów państwowych, rodzą po stronie obywateli obowiązek poddania się takiej kontroli, a to już jest wkraczanie w sferę wolności i praw obywatelskich.