Podczas drugiego dnia oficjalnej wizyty w Chińskiej Republice Ludowej, 18 listopada br., prezydent RP Aleksander KWAŚNIEWSKI wygłosił w Chińskiej Akademii Nauk Społecznych przemówienie na temat polskiej polityki zagranicznej. Zwracają się do zebranych na sali wykładowców i studentów, prezydent RP powiedział m.in.: Jestem pewien, że z zainteresowaniem obserwujecie państwo Europę Środkową - rejon globu, który stanowi nową jakość w stosunkach międzynarodowych. Tworzą ją kraje, które po II wojnie światowej znalazły się w sferze wpływów Związku Radzieckiego i nie miały możliwości prowadzenia samodzielnej polityki zagranicznej. Zasadnicze zmiany w tym stanie rzeczy przyniósł rok 1989, a miejscem, w którym te zmiany się rozpoczęły, była Polska. /.../ W ślad za nią podążyły inne kraje naszego regionu, położone między Europą Zachodnią, a Rosją. Od kilku lat obszar Europy Środkowej jest obszarem stabilizacji i przewidywalności politycznej. Jest obszarem rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego. Jest obszarem, na którym ugruntowuje się bezpieczeństwo europejskie, a także i światowe. Jest to również obszar, poprzez który realizuje się wymiana i dialog pomiędzy Wschodem i Zachodem, nie tylko w wymiarze europejskim, ale także w ramach współpracy między Europą i Azją. Polska jest kluczowym państwem tego regionu. W Europie Środkowej jest krajem największym, położonym centralnie na naszym kontynencie. Nawet w skali całego kontynentu europejskiego Polska, zamieszkiwana przez niemal 40 milionów obywateli, posiada jeden z największych potencjałów gospodarczych i stanowi jeden z największych rynków. Jest także tym krajem Europy Środkowej, który na drodze transformacji systemowej zaszedł najdalej. W swej polityce zagranicznej od 1989 roku Polska realizuje konsekwentnie i niezmiennie tę samą strategię. Koncentruje się ona wokół czterech priorytetów. Jednym z nich jest uzyskanie członkostwa w zachodnioeuropejskich strukturach gospodarczych i obronnych, a więc w Unii Europejskiej i NATO. Drugim jest rozwijanie jak najlepszych stosunków z naszymi sąsiadami. Trzeci polega na aktywnym uczestnictwie we współpracy regionalnej. Czwartym natomiast - last but not least - jest rozwój obustronnie korzystnej współpracy z partnerami pozaeuropejskimi. Tak skonstruowana polityka zagraniczna ma poparcie całego polskiego społeczeństwa i wszystkich liczących się ugrupowań politycznych naszego kraju. Niezależnie od postaw i poglądów w innych kwestiach, w tej sprawie nie ma kontrowersji. Choć polska scena polityczna ulegała w ciągu minionych 8 lat znacznym przeobrażeniom, priorytety polityki zagranicznej pozostały zawsze przedmiotem szerokiego konsensusu społecznego i politycznego. /.../ Dewizą polskiej polityki zagranicznej jest udział w stabilizacji i eksport stabilizacji. Z tych właśnie względów Polska zabiega o członkostwo w Unii Europejskiej i Sojuszu Północnoatlantyckim. Kierując się wolą współpracy, Polska zawarła dwustronne traktaty o przyjaźni i dobrym sąsiedztwie ze wszystkimi sąsiadami, a także z czołowymi państwami zachodnioeuropejskimi. Staliśmy się członkiem nowych ugrupowań regionalnych. Coraz bardziej zaawansowana jest nasza współpraca w państwami pozaeuropejskimi, szczególnie z kontynentu azjatyckiego i amerykańskiego. /.../ Jest oczywiste, że kierunki polskiej aktywności zewnętrznej mają wymiar przede wszystkim europejski. Ale pragnę także podkreślić, że nasze stosunki z innymi regionami świata, a szczególnie z ogromnym kontynentem azjatyckim, zajmują ważne miejsce w strategii politycznej naszego kraju. Azję postrzegamy jako kontynent o wielkim potencjale gospodarczym, społecznym i ludnościowym, o olbrzymim wkładzie do światowej kultury i światowych osiągnięć cywilizacyjnych. Pragniemy być na tym kontynencie trwale obecni, zarówno w aspekcie politycznym, jak i gospodarczym. /.../ Po południu Aleksander KWAŚNIEWSKI spotkał się w siedzibie Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych z premierem ChRL Li Pengiem oraz przewodniczącym Zgromadzenia Qiao Shi.