W dniach 20-22 maja br. Prezydent RP Aleksander KWAŚNIEWSKI przebywać będzie z państwową wizytą na Ukrainie. Program wizyty przewiduje m.in.: 20 maja, wtorek Kijów godz. 12:00 - Pałac Marijiński /dziedziniec/ - ceremonia oficjalnego powitania godz. 12:20 - Pałac Marijiński /Sala Niebieska/ - rozmowa w cztery oczy Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy godz. 12:55 - Pałac Marijiński /Sala Zielona/ - rozmowy plenarne pod przewodnictwem Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy godz. 13:40 - Pałac Marijiński /Sala Biała/ - krótkie oświadczenia dla prasy Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy godz. 14:15 - rezydencja Prezydenta RP - śniadanie Prezydenta RP z premierem Ukrainy P. Łazarenką godz. 17:00 - Grób Nieznanego Żołnierza - ceremonia złożenia wieńca godz. 17:25 - Ławra Kijewsko-Peczerska - zwiedzanie klasztoru godz. 19:30 - Pałac Marijiński - ceremonia podpisania w obecności Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy umów: o współpracy w dziedzinie kultury, nauki i oświaty, o współpracy w dziedzinie przemysłu węglowego oraz o współpracy pomiędzy ministerstwami finansów godz. 20:00 - Pałac Marijiński /Sala Bankietowa/ - obiad oficjalny wydany przez Prezydenta Ukrainy na cześć Prezydenta RP 21 maja br., środa godz. 09:30 - siedziba Rady Najwyższej Ukrainy - spotkanie z przewodniczącym Rady Najwyższej Ukrainy O. Morozem godz. 10:05 - siedziba Rady Najwyższej Ukrainy - wystąpienie Prezydenta RP na forum Rady Najwyższej oraz spotkanie z szefami wszystkich frakcji Parlamentu Ukrainy godz. 11:15 - Instytut Spraw Międzynarodowych - spotkanie Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy z młodzieżą godz. 11:30 - Instytut Spraw Międzynarodowych - ceremonia podpisania Wspólnego Oświadczenia Prezydentów Ukrainy i RP godz. 11:40 - Instytut Spraw Międzynarodowych - konferencja prasowa Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy godz. 12:30 - Ministerstwo Współpracy Gospodarczej z Zagranicą Ukrainy - spotkanie Prezydenta RP i Prezydenta Ukrainy z przedstawicielami polskiego i ukraińskiego biznesu /wystąpienie Prezydenta RP/ godz. 16:00 - merostwo - spotkanie z merem Kijowa O. Omelczenką, ceremonia wręczenia Prezydentowi RP dyplomu "Honorowego gościa m. Kijowa" godz. 19:30 - Ambasada RP w Kijowie - przyjęcie wydane przez Prezydenta RP na cześć Prezydenta Ukrainy 22 maja br., czwartek godz. 09:00 - Pałac Marijiński /dziedziniec/ - ceremonia oficjalnego pożegnania Prezydenta RP Odessa godz. 11:00 - Odessa - przylot godz. 11:30 - merostwo - spotkanie z merem Odessy E. Hurwicą godz. 12:00 - merostwo /Sala Konferencyjna/ - wystąpienie Prezydenta RP na seminarium ekonomicznym poświęconym transeuropejskiemu szlakowi komunikacyjnemu Odessa-Gdańsk godz. 13:25 - port - zwiedzanie godz. 14:40 - Hotel Londyński - przyjęcie wydane na cześć Prezydenta RP przez mera Odessy godz. 16:00 - wylot do Żytomierza Żytomierz godz. 17:00 - lotnisko Ozierna - przylot godz. 17:25 - Żytomierz - siedziba administracji obwodowej - spotkanie z merem Żytomierza A. Zorią. godz. 17:40 - Kościół Katedralny - zwiedzanie, przekazanie daru, spotkanie Prezydenta RP z ks. bp. S. Szyrokoriakiem godz. 18:05 - gmach radia i TV - spotkanie z przedstawicielami Związków i Towarzystw Polaków na Ukrainie godz. 20:30 - lotnisko Ozierna - wylot do Polski -------------------------------------------------------------------------------- WYSTĄPIENIE PREZYDENTA RP WYGŁOSZONE W ODESSIE 22 MAJA br. PODCZAS SEMINARIUM EKONOMICZNEGO POŚWIĘCONEGO TRANSEUROPEJSKIEMU SZLAKOWI KOMUNIKACYJNEMU ODESSA - GDAŃSK Dziękuję serdecznie za serdeczność i gościnność, z jaką zostałem przywitany w znanej w całym świecie ze swego niezwykłego piękna Odessie. Z dużym zainteresowaniem wysłuchałem przedstawionych informacji o waszych dokonaniach i planach na przyszłość. To nie przypadek, ze jestem dziś w Odessie, największym porcie Ukrainy i jednym z najważniejszych portów czarnomorskich. Z tym miastem bowiem łączą się szczególne szanse i szczególne nadzieje na intensyfikację polsko - ukraińskich stosunków gospodarczych oraz na podniesienie ich na jakościowo nowy poziom. W obu naszych krajach dokonujemy głębokiej transformacji gospodarki. Polska już od czterech lat jest jednym z najszybciej rozwijających się krajów Europy. Kolejne rządy realizują z dużą determinacją program zmierzający do wzrostu gospodarczego, do redukcji inflacji oraz do zasadniczej zmiany struktury własnościowej w gospodarce. Jako pierwsi w naszej części Europy przekroczyliśmy poziom produktu globalnego sprzed 1990 roku. Nasze postępy zawdzięczamy konsekwentnej polityce makroekonomicznej, stabilnemu pieniądzowi, wysokiemu poziomowi inwestycji oraz systematycznej prywatyzacji majątku państwowego. Polskie reformy gospodarcze mają również swój wymiar międzynarodowy. Począwszy od 1990 roku Polska włączyła się w proces europejskiej integracji ekonomicznej, czego przejawem stała się umowa stowarzyszeniowa z Unią Europejską. W ubiegłym roku zostaliśmy przyjęci do Organizacji Rozwoju Gospodarczego i Współpracy. W europejskiej integracji gospodarczej uczestniczy również Ukraina. Chcielibyśmy, żeby ten proces przebiegał szybciej. Nie muszę chyba mówić w tym gronie, jak bardzo leży mi na sercu rozwój stosunków polsko - ukraińskich. Niepodległa, suwerenna i rozwijająca się Ukraina to jeden z najważniejszych warunków stabilizacji w Europie. Dla polsko - ukraińskich kontaktów sprawy gospodarcze mają pierwszorzędne znaczenie. Cieszę się, że od 1992 roku obserwuje się stały wzrost obrotów handlowych między naszymi krajami. Poziom współpracy gospodarczej nadal jednak nie odpowiada ani naszym możliwościom ani oczekiwaniom. Szukamy więc wspólnie nowych sposobów zdynamizowania tej współpracy. Szlak, wiodący z portów Odessy na północny zachód to naturalna droga handlowa, historyczne połączeniem Europy Środkowej z Bliskim Wschodem. To właśnie tędy, przez nabrzeża Odessy, Iljiczowska, Jużnego prowadzi najkrótsza droga z Bliskiego i Środkowego Wschodu nie tylko do Warszawy i Gdańska, ale też do Berlina i Hamburga, a także ? do Sztokholmu i Londynu. Jest to droga, pozwalająca ominąć regiony niestabilne politycznie, coraz bardziej zatłoczone szlaki Morza Śródziemnego oraz naturalną barierę komunikacyjną, jaką stanowią Karpaty. Ten szlak wymaga dziś odbudowy i zasadniczej modernizacji. Kształtowane przez wiele dziesięcioleci układy komunikacyjne w naszej części Europy izolowały od siebie Polskę i Ukrainę. Dziś, gdy niepodległa Polska i niepodległa Ukraina zwracają się na zachód, ku jednoczącej się Europie, budowa tego szlaku nabiera szczególnego znaczenia. Nie tylko dla Polski i Ukrainy ? także dla Europy i Bliskiego Wschodu, tak nieodległego od tutejszych brzegów. Stworzenie tu arterii komunikacyjnej, godnej początku XXI wieku to wielkie wyzwanie. Niezwykle ważnym elementem tej arterii winien stać się rurociąg, który połączy terminal naftowy w Jużnym z Gdańskiem, a po drodze ? z obu nitkami systemu rurociągowego "Przyjaźń". Jego budowa powoła do życia prawdziwą magistralę naftową, umożliwiającą transport wyładowywanej w Odessie ropy naftowej nie tylko do Europy Środkowej, ale i Zachodniej. To przedsięwzięcie ma znaczenie szczególne. Kaspijskie złoża ropy naftowej, jedne z największych na świecie, są bowiem przedmiotem szczególnego zainteresowania krajów wysoko uprzemysłowionych. Kraje te są w widoczny sposób zainteresowane tym, by droga, którą ropa kaspijska dotrze na zachód, przebiegała przez państwa obliczalne i przychylne integracji z cywilizacją euroatlantycką. Realizacja tego wariantu leży w najgłębiej pojętym interesie tak Ukrainy, jak i Polski. Z zainteresowaniem obserwujemy dążenie Ukrainy, aby zespół portowy Odessy stał się zwornikiem wielkiego szlaku komunikacyjnego, o którym mówi się ostatnio coraz więcej i przy którego kształtowaniu coraz więcej się czyni. To trasa, wiodąca z czarnomorskiego wybrzeża Gruzji przez Azerbejdżan do Turkmenii i Uzbekistanu, a z czasem ? także do Chin i innych krajów Azji Wschodniej. Jedną z zasadniczych kwestii rozstrzygającą o tym, jak będzie wyglądać Europa i Azja początku XXI wieku jest to, przez jakie terytoria przebiegną główne szlaki wymiany towarowej między zachodem Europy a dynamicznymi gospodarkami Dalekiego Wschodu. Od przebiegu tej trasy zależy awans cywilizacyjny i gospodarczy państw leżących na tym szlaku. Jeśli nie znajdziemy się na tym szlaku, nie zdamy egzaminu historycznego. Byłaby to nasza wspólna przegrana. Dlatego cieszymy się w Polsce z już istniejących przepraw promowych między portami Ukrainy a Gruzji. Nie kryjemy, że leży to w interesie polskiego handlu zagranicznego podobnie jak zwiększenie przepustowości połączeń promowych Odessy z portami Turcji oraz państw śródziemnomorskich. Leży to też, rzecz jasna, w interesie gospodarki ukraińskiej. Szelf Morza Czarnego obfituje w niedostatecznie jeszcze rozpoznane złoża gazu ziemnego, których eksploatacja właśnie się rozpoczyna. Naturalnym zapleczem lądowym tworzącego się czarnomorskiego zagłębia naftowego jest właśnie Odessa. Także Polska, we współpracy z Ukrainą może być zainteresowana udziałem w eksploatacji tych złóż. Chcielibyśmy bowiem, mieć w miarę możliwości, jak najwięcej źródeł dostaw tego surowca. Te wszystkie przedsięwzięcia wymagają ogromnych nakładów inwestycyjnych. Konieczne będzie przyciągnięcie zachodniego kapitału, wraz z którym przyjdą najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne, w tym ? tak potrzebne przy rozwoju infrastruktury transportowej ? rozwiązania służące bezpieczeństwu ekologicznemu. Jest tu też miejsce na współpracę obu naszych krajów. Chciałbym zadeklarować, w imieniu władz polskich, nasze zainteresowanie zaprezentowanym tu dzisiaj programem. Skupiłem się tu na szansach, jakie dla współpracy polsko-ukraińskiej otwierają europejskie i azjatyckie korytarze transportowe, których punktem kluczowym jest Odessa. Nie znaczy to jednak, że do nich ograniczają się polskie zainteresowania gospodarcze na Ukrainie. Pragniemy współpracować we wszystkich możliwych dziedzinach, także w tych tradycyjnych. Możliwości rozwoju są ogromne ? ich rozpoznanie i wykorzystanie należy do tu zebranych ludzi gospodarki obu naszych krajów. By jednak to wszystko, o czym mówiłem, stało się realne, konieczne jest bardzo wiele różnorodnych działań, usunięcie wielu przeszkód, blokujących rozwój gospodarczy Ukrainy. Znacie je, Panie i Panowie, dużo lepiej ode mnie. Jest rzeczą polityków zapewnienie bezpieczeństwa międzynarodowego, w tym pokojowego i sprawiedliwego rozwiązania konfliktów, trapiących południowo - wschodnią część wybrzeża czarnomorskiego. Dlatego cieszy nas, że Ukraina tak wielką wagę przywiązuje do politycznej współpracy czarnomorskiej. Rzeczą biznesmenów jest z kolei niezwłoczne, ofensywne wykorzystywanie szans, jakie otworzą działania polityczne, a nawet wyprzedzanie tych działań, gdyż dobry kupiec i inwestor są najlepszymi ambasadorami swych krajów. Dziękując raz jeszcze za interesujące zaprezentowanie problematyki rozwoju Odessy oraz planowanej magistrali transportowej i komunikacyjnej, z całego serca życzę naszym gospodarzom powodzenia ich ambitnych planów. /wersja podstawowa/ -------------------------------------------------------------------------------- WYSTĄPIENIE PREZYDENTA RP WYGŁOSZONE W ŻYTOMIERZU 22 MAJA br. PODCZAS SPOTKANIA Z PRZEDSTAWICIELAMI ZWIĄZKÓW I TOWARZYSTW POLAKÓW NA UKRAINIE Witam Państwa bardzo serdecznie. Cieszę się, że dane jest mi spotkać się dziś z Rodakami zamieszkującymi żytomierszczyznę - ziemię, której historia tak bardzo związana jest z polskością, teren najbardziej zwartego zamieszkiwania ludności polskiego pochodzenia na Ukrainie. Wszyscy w Polsce pamiętamy jak wielu wybitnych Polaków wywodziło stąd swe korzenie: Józef Ignacy Kraszewski, rodzina Paderewskich, Moniuszków, Jarosław Dąbrowski. Niedaleko stąd - brał ślub Honore de Balzac z panią Hańską. Pobliski Berdyczów jest też miejscem skąd wywodzi się Joseph Conrad - wielki pisarz angielski polskiego pochodzenia. Odwiedzając tę ziemię, nie mogę nie wspomnieć o tragicznych wydarzeniach, jakie rozegrały się tutaj przed kilkudziesięciu laty. W latach dwudziestych utworzono tutaj ? Marchlewszczyznę? - polski obwód autonomiczny. Polaków, niełatwo poddających się sowietyzacji, uznano jednak wkrótce za ?wrogów ludu?. Nastąpiła likwidacja obwodu. Ludność polską objęto bezwzględnym terrorem. Są na pewno dzisiaj wśród nas osoby, które pamiętają wydarzenia tamtych dni - masowe deportacje i egzekucje, zamykanie polskich szkół i świątyń rzymsko-katolickich. Mimo takich doświadczeń, polskość przetrwała w Waszych sercach, w Waszych domach. Jako Prezydent wolnej i demokratycznej Polski, pragnę Państwu za to podziękować i wyrazić szacunek dla Waszej postawy. Pragnę złożyć hołd ofiarom zbrodni stalinowskich tamtych lat, ludziom, których mordowano i represjonowano, często tylko z powodu ich przynależności do narodu polskiego. Mając przed oczami tak dotkliwą lekcję przeszłości, staramy się koncentrować na budowaniu lepszego jutra. Jestem pewien, że dobry klimat jaki panuje obecnie w stosunkach polsko-ukraińskich będzie sprzyjał pomyślnemu rozwiązaniu Waszych problemów. Bardzo ważna powinna być dla Państwa świadomość, że teraz zawsze możecie liczyć na swoją dawną Ojczyznę. Jesteśmy w stanie pomagać - w miarę naszych możliwości - w zaspokajaniu waszych potrzeb i rozwiązywaniu problemów. Najważniejsze jednak jest Wasze działanie : szukanie możliwości porozumienia się i współpracy tu, na Ukrainie. Cieszę się, że na żytomierskim Polesiu współpraca Ukraińców i Polaków układa się pomyślnie. Wiemy jak wielką wagę przykładacie Państwo do rozwoju oświaty w języku polskim. Staramy się wspierać Wasze dążenia konkretną pomocą, m.in. przez angażowanie się w tworzenie nowych szkół polskojęzycznych. Mam nadzieję, że już wkrótce młodzież będzie miała możliwość kształcenia się w kolejnych szkołach z polskim językiem nauczania - w Dobyszu i Mościskach-Strzelczyskach. Będziemy też kontynuować i rozszerzać dotychczasowe formy pomocy w tej dziedzinie, czyli m.in. dokształcanie nauczycieli, organizowanie kursów i kolonii dla dzieci i młodzieży polskiej, wszechstronne wspieranie punktów nauczania języka polskiego. Mam nadzieję, że w działania te będzie się włączać w coraz większym stopniu państwo ukraińskie. Satysfakcją napawa rozwój kultury polskiej na Ukrainie, także tu na Polesiu, przede wszystkim polskojęzycznej prasy i radia, zespołów folklorystycznych, teatralnych i muzycznych organizacji społeczno-kulturalnych, organizowanie licznych i ciekawych imprez kulturalnych. Myślę, że w tych dziedzinach odczuwacie Państwo pomoc państwa polskiego. Współpracę tę będziemy rozszerzać. Staramy się objąć szczególną opieką, osoby które walczyły o Polskę w czasie II Wojny {SYMBOL 140  "Times New Roman CE" s 12|}wiatowej. Decyzję Rady Ministrów RP, w 1995 roku zostały im przyznane świadczenia specjalne. Wiem, że wielu kombatantów nie może z nich niestety korzystać. Obiecuję Wam, że postaramy się zmienić ten stan rzeczy. Naszym wspólnym obowiązkiem jest dbałość o miejsca polskiej pamięci narodowej. Szczególnie aktualna jest sprawa rekonstrukcji ?Cmentarza Orląt? we Lwowie. Zdaję sobie sprawę, że pilnej pomocy wymaga też wspaniały, zabytkowy cmentarz w Żytomierzu. Zdaję sobie sprawę, jak wiele w ciągu ostatnich kilku lat zostało zrobione w dziedzinie odradzania polskości na Ukrainie. Z satysfakcją obserwujemy jak Polacy w tym bliskim Polsce kraju, po latach wynaradawiania i prześladowań, odbudowują swoją tożsamość narodową i więzi z macierzą. Proces ten jest wspomagany przez aktywność stowarzyszeń polskich. Szczególnie cieszy fakt, że działalność środowisk polskich, jest coraz bardziej obecna w życiu społeczeństwa ukraińskiego. Status grupy mniejszościowej w miejscu zamieszkania, zależy w dużym stopniu od tego, na ile sami przedstawiciele mniejszości są świadomi swojej tożsamości, swoich korzeni, na ile szanują własną tradycję, jak wiele potrafią wnieść do wspólnej skarbnicy kultury państwa zamieszkania. /wersja podstawowa/